Bakterie podstępnie czyhają na nas wszędzie. Okazuje się jednak, że pomimo wysoce zaawansowanego postępu medycznego w XXI wieku nie na wszystkie wynaleziono skuteczne antybiotyki. Światowa Organizacja Zdrowia WHO na początku 2017 roku opublikowała listę zagrażających naszemu życiu i zdrowiu bakterii, na które wciąż potrzeba nowych serii lekarstw.

Gigantyczne zagrożenie bakteryjne

Eksperci WHO alarmują, że na świecie co roku umiera ponad 700 tysięcy pacjentów, którym nie można pomóc, ponieważ są zarażeni lekoodporną bakterią.

Według tego typu prognoz, jeżeli szybko nie zostaną wynalezione odpowiednie antidotum, w ciągu najbliższych 30 lat można się spodziewać rocznie ponad 10 milionów przypadków zgonów spowodowanych właśnie bakteriami.

Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała listę dwunastu bakterii, które stanowią istotną grupę zagrożenia.

Podzielono je na trzy kategorie, które mają stanowić wskazówkę dla lekarzy, farmaceutów i naukowców o skali priorytetowości w opracowaniu odpowiednich lekarstw.

W grupie o priorytecie krytycznym znalazły się bakterie takie jak: Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa oraz Enterobakterie.

bakterie-wirusy.jpg
fot.123rf.com

Priorytetem wysokim oznaczono bakterie rodzaju Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Helicobacter pylori, Campylobacter, Salmonella oraz Neisseria gonorrhoeae.

W kategorii priorytetu średniego umiejscowiono bakterie Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Shigella.

Poziom pierwszy, czyli stan krytyczny

Jako priorytet krytyczny WHO określiła odnalezienie antybiotyków na trzy najbardziej zagrażające życiu pacjentów bakterie, które są odporne nawet na leczenie karbapenem. Należą do nich:

Acinetobacter baumannii – to gatunek Gram-ujemnych bakterii, które bytują w wodzie, ściekach, ziemi i żywności.

Do zarażenia najczęściej dochodzi u pacjentów przebywających w szpitalach, którzy mają obniżoną odporność i są poddawani inwazyjnym zabiegom medycznym oraz u pensjonariuszy domach opieki długoterminowej.

W wyniku zarażenia pojawiają się problemy z układem moczowym, ciężkie zapalenia płuc, infekcje ran i w ostateczności sepsa.

Pseudomonas aeruginosa (Pałeczka ropy błękitnej) – jest Gram-ujemną bakterią, która żyje głównie w wodzie, glebie oraz na powierzchni roślin. Rzadziej można ją spotkać na skórze zwierząt i człowieka.

Zakażenie wywołuje u osób z obniżoną odpornością (szczególnie u chorych na mukowiscydozę i poddawanych chemioterapii), zwykle w warunkach wewnątrzszpitalnych.

Możliwe infekcje dotyczą głównie zakażeń układu oddechowego, pokarmowego i moczowego, infekcji ran, stanów zapalnych kości i stawów, bakteryjnych zapaleń rogówki, infekcji ucha zewnętrznego i środkowego oraz zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych.

Enterobakterie – to rodzaj Gram-ujemnych powszechnych bakterii jelitowych, z których większość występuje w jelicie grubym, na skórze i w gardle człowieka.

Większość bakterii z rodziny Enterobacteriaceae jest niechorobotwórcza, jednak niektóre z nich (np. Escherichia coli lub Pałeczka zapalenia płuc) mogą być groźnymi czynnikami wywołującymi chorobę.

Do zakażeń w większości dochodzi w warunkach szpitalnych i poszpitalnych u osób starszych i z obniżoną odpornością.

 

bakterie-wirusy.jpg
fot.123rf.com

 

Enterobakterie sprzyjają powstawaniu infekcji dróg moczowych, wtórnych zapaleń płuc, zakażeń ran i krwi, zapaleń otrzewnej i sepsy.

Poziom drugi, czyli bakterie priorytetu wysokiego

W drugiej kategorii podanej przez Światową Organizację Zdrowia znalazły się bakterie, które również wymagają rozszerzenia badań i wynalezienia skuteczniejszych specyfików.

Takie odkrycie mogłoby zahamować wciąż zbyt dużą umieralność w wyniku zarażenia nimi.

Wśród nich znajdują się:
Enterococcus faecium – to Gram-dodatnia bakteria odporna na leczenie wankomycyną.

Naturalnie występuje w dolnym odcinku przewodu pokarmowego oraz w jamie ustnej.

Mimo wszystko u pacjentów po ciężkich zabiegach, szczególnie osłabionych oraz u osób starszych może być czynnikiem chorobotwórczym.

Zarażenie tą bakterią często jest bezpośrednią przyczyną zakażeń układu moczowego oraz zapaleń wsierdzia.

Staphylococcus aureus, czyli Gronkowiec złocisty – należy do Gram-dodatnich bakterii, które znajdują się na powierzchni skóry ludzi i zwierząt oraz w jamie nosowo-gardłowej.

Do zakażenia gronkowcem najczęściej dochodzi w czasie ogólnego osłabienia organizmu oraz podczas zabiegów chirurgicznych.

 

bakterie.jpg
fot.123rf.com

 

Gronkowiec złocisty jest oporny na leczenie metycyliną oraz pośrednio na wankomycynę.

Najczęstsze zakażenia gronkowcowe dotyczą skóry i tkanek miękkich (czyraki, jęczmienie, liszajec, zastrzał), zapalenia płuc, tchawicy, mięśnia sercowego, zakażeń układu moczowego oraz zespołu wstrząsu toksycznego.

Helicobacter pylori – to Gram-ujemna zaliczana do pałeczek bakteria, która bytuje w komórkach nabłonkowych błony śluzowej żołądka.

Okazuje się, że w krajach rozwiniętych ok. 30% ludności jest nią zainfekowanych, a szczep ten oporny jest nawet na działanie klarytromycyny.

Zakażenie tą bakterią wpływa przede wszystkim na rozwój wielu chorób przewodu pokarmowego (np. wrzodów trawiennych i zapalenia żołądka typu B) oraz m.in. astmy, choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, trądziku różowatego, pierwotnego bólu głowy, bólu brzucha, a także nowotworów.

Campylobacter – to bakteria Gram-ujemna, która powszechnie występuje w odchodach zwierzęcych.

Jest oporna na fluorochinolony.

Do zarażenia dochodzi na skutek spożycia zakażonego pożywienia lub wody.

Organizm zainfekowany tym rodzaje bakterii walczy najczęściej z objawami ostrego zapalenia żołądka i jelit.

 

bakterie.jpg
fot.123rf.com

 

Należą do nich wysoka gorączka, bóle podbrzusza, ostra biegunka i mdłości.

W najgorszym wypadku może dojść do infekcji ogólnoustrojowej, czyli sepsy.

Salmonella – to Gram-ujemne względnie beztlenowe pałeczki, na które nie działa nawet leczenie fluorochinolonami.

Rodzaj bakterii Salmonella dzieli się na dwa gatunki: Salmonella enterica oraz Salmonella bongori.

To właśnie ten pierwszy gatunek i jego serotypy S. Enteritidis, S. Typhimurium, S. Virchow, S. Hadar są odpowiedzialne za salmonellozę, czyli najczęstszą przyczynę bakteryjnych zatruć pokarmowych.

Zainfekowanie tym szczepem bakterii jest o tyle niebezpieczne, że może prowadzić do ogólnych stanów zapalnych narządów wewnętrznych, stawów oraz sepsy.

Neisseria gonorrhoeae, czyli Dwoinka rzeżączki – to Gram-ujemna, odporna na cefalosporynę i fluorochinolony bakteria tlenowa, która jest przyczyną jednej z chorób przenoszonych drogą płciową – rzeżączki.

Zakażenie dwoinką rzeżączki może prowadzić do stanów zapalnych w całym organizmie.

Jest to jednak szczególnie niebezpieczna bakteria dla noworodków, które w konsekwencji zainfekowania mogą cierpieć na rzeżączkowe zapalenie spojówek.

Poziom trzeci, czyli średni priorytet

W kategorii średniego priorytetu znalazły się bakterie, które również w dużej mierze osłabiają i wyniszczają organizm, a przy tym są odporne na popularne antybiotyki. Należą do nich:

Streptococcus pneumoniae – czyli niewrażliwa na penicylinę dwoinka zapalenia płuc (pneumokoki), która odpowiada m.in. za pneumokokowe, ostre zapalenie płuc, zapalenie zatok, ucha, opon mózgowo-rdzeniowych, opłucnej, otrzewnej, stawów oraz posocznicę.

Haemophilus influenzae – czyli Gram-ujemna pałeczka grypy, która w głównej mierze jest odpowiedzialna za zakażenia układu oddechowego i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Przenoszona jest drogą kropelkową i jest odporna na ampycylinę.

Najczęściej atakuje dzieci do 5 roku życia.

Shigella – a właściwie kilkanaście jej szczepów, które prowadzą głównie do czerwonki to rodzaj Gram-ujemnych bakterii, które są odporne na fluorochinolony.

Rozwija się w kale nosicieli.

Do zainfekowania organizmu dochodzi najczęściej poprzez spożywania skażonej wody, zainfekowanego pożywienia lub przez zachowanie niewłaściwej higieny rąk.

W czasie czerwonki dochodzi do ostrej biegunki z domieszką krwi oraz wysokiej gorączki.

Brak odpowiednich lekarstw może stać się przyczyną wielu zgonów pacjentów zakażonych powyższymi bakteriami.

P.S. Informacje są prywatnymi opiniami i poglądami. Nie są pisane przez lekarza. Nie są one fachową opinią, ani poradą medyczną. Nie mogą zastąpić opinii i wiedzy pracownika służby zdrowia, np lekarza. Wszelkie rady które są na mojej stronie, stosujesz wyłącznie na własną odpowiedzialność.

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI