„Różnorodność seksualna”, eksperymenty z transseksualizmem i blokadami hormonalnymi oraz seksedukacja dla przedszkolaków  – takie zalecenia dla pedagogów promuje niemieckie Ministerstwo ds. Rodziny. Lobby LGBT chce, aby tak samo było w Polsce. Szczegółowe wytyczne, instrukcje i poradniki są już napisane w Niemczech i gotowe do realizacji w Polsce.

„Tęczowy portal”

Ministerstwo ds. Rodziny w Niemczech, specjalnie dla osób LGBT, w tym przede wszystkim dla młodzieży, stworzyło witrynę o nazwieTęczowy portal” (Regenbogenportal).

Na stronie promowane są wiadomości dotyczące transseksualizmu, czyli tzw. zmiany płci.

Treści w formie pytań i odpowiedzi kierowanych do niemieckich dzieci i nastolatków są szokujące.

Oto niektóre z nich:

Czy muszę być chłopcem lub dziewczyną?

Nie. Wielu ludzi ma inną płeć niż mężczyzna lub kobieta. Inni z kolei uważają płeć za coś nieważnego.

To, czy jesteś chłopcem, dziewczynką, czy czymś zupełnie innym, możesz wiedzieć tylko ty.

Skąd mogę być pewny, że jestem osobą transseksualną?

Możesz sobie dać czas, żeby próbować. To nie jest konieczne, żebyś już teraz miał powiedzieć, jak będziesz chciał żyć za dziesięć lat. Ważne, abyś czuł się dobrze tu i teraz.

Czy będę prawdziwym chłopcem lub dziewczyną dopiero wtedy, kiedy dokonam zmiany mojego ciała?

Nie. Liczy się też to, jak sam siebie odczuwasz lub co o sobie mówisz.

Niektóre osoby trans uważają swoje ciało za dobre takie, jakie jest. Ty również możesz dopiero później zastanowić się nad hormonami lub operacjami.

 

Już na tym etapie wśród wielu młodych ludzi rodzi się dezorientacja, a ich tożsamość zostaje zaburzona.

Ale i na to strona podaje „rady”…

Jak mogę dopasować moje ciało do mojego odczucia?

Za pomocą „blokerów hormonalnych” można zapobiec temu, żeby ciało zmieniało się w kierunku, którego się nie chce. W ten sposób zyska się najpierw przerwę na oddech, żeby upewnić się co do swojej drogi.

Być może uznasz kierunek, w którym będzie się rozwijać naturalnie twoje ciało za pasujący. Wówczas wystarczy odstawić „blokery dojrzewania” (omów to jednak najpierw z lekarzem).

Możesz się też zdecydować się na tranzycję i przyjmować hormony odmiennej płci. Mogą one wpływać np. na głos, piersi, mięśnie i owłosienie.

Od 18 roku życia możliwe są również operacje, np. na organach płciowych. Młodzi trans-mężczyźni mogą czasami już wcześniej mieć płaską klatkę piersiową.

„Edukatorzy” seksualni z niemieckiego Ministerstwa ds. Rodziny otwarcie zachęcają uczniów do zażywania blokerów hormonalnych.

Są to niezwykle niebezpieczne środki, które zatrzymują proces dojrzewania płciowego jako chłopców lub dziewczynek i aby były skuteczne, trzeba podać je dzieciom do 11-12 roku życia.

„Różnorodność seksualna” w przedszkolach

Młodzież to jednak niejedyny cel lobby LGBT.

Niemieckie Ministerstwo ds. Rodziny opublikowało także porady dla pedagogów, którzy pracują w przedszkolach.

transeksualista-przedszkole.jpg

Ich treść ma promować „różnorodność seksualną” wśród dzieci.

Dzieci wnoszą różnorodność seksualną i płciową ze sobą do przedszkola i w ten sposób do Państwa pedagogicznej pracy. Możliwe, że poznają Państwo dzieci, które zachowują się w sposób niezgodny ze swoją płcią, takie, które nie postrzegają się jako typowi chłopcy i dziewczynki lub takie, które są transpłciowe. Coraz więcej dzieci wychowuje się też w tęczowych rodzinach, a niektóre będą w przyszłości homoseksualistami, biseksualistami lub queer.

W oficjalnych zaleceniach niemieckiego ministerstwa zaznaczono, że zadaniem każdego pedagoga jest odgórne założenie, że część dzieci na pewno będzie w przyszłości homoseksualistami lub zmieni płeć i dlatego mają obowiązek „wspierać ich inność”.

Mogą to robić m.in. poprzez:

  • Oferowanie i czytanie dzieciom książek, w których występują transseksualiści, homoseksualiści itp.
  • Opowiadanie historii z głównym motywem tzw. miłości jednopłciowej.
  • Przeprowadzenie rozmów z dziećmi o „różnorodnych modelach rodziny”.
  • Informowanie dzieci o różnorodnych możliwościach zakochiwania się i wspólnego życia.
  • Nielekceważenie wypowiedzi dzieci „transpłciowych” o ich tożsamości płciowej.

Wszystkie te zalecenia motywowane są ideologicznie przez lobby LGBT.

Promowanie zmiany płci oraz wzmacnianie zaburzeń tożsamości i seksualności to stała część systemu nauczania tuż za naszą granicą i na całym zachodzie.

Przepływ do Polski

Warto podkreślić niemieccy urzędnicy mają swój aktywny udział w opracowaniu programów „edukacji” seksualnej, które są obecnie forsowane w Polsce.

Współautorem pedofilskich Standardów Edukacji Seksualnej WHO jest niemiecka, rządowa instytucja BZgA.

Standardy te są obecnie realizowane m.in. w Warszawie, Gdańsku i Poznaniu, ale wzorują się na nich wszyscy polscy „edukatorzy” seksualni i aktywiści LGBT.

Promowanie takiej „różnorodności seksualnej” i transseksualizmu odbija się mocno na psychice dzieci i młodzieży, co potwierdzają badania Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej.

Ponad 50 proc. nastoletnich chłopców i prawie 30 proc. dziewcząt, określających się jako „transpłciowi”, przyznaje się do próby samobójczej.

Pokrywa się to z danymi Amerykańskiej Centrali Kontroli i Prewencji Chorób, która podaje, że nastolatki LGBT o wiele częściej podejmują próby samobójcze oraz sięgają po alkohol i narkotyki.

Tymczasem lobby LGBT oskarża o te i inne patologiczne zachowania brak akceptacji w społeczeństwie, nietolerancję, homofobię, nierówne traktowanie i brak możliwości zawierania związków partnerskich oraz homoseksualnych małżeństw.

Nie ma to jednak żadnego potwierdzenia w rzeczywistości.

Musimy chronić i ratować polskie dzieci i młodzież przed tym zjawiskiem, a jedyną blokadą przed systemową deprawacją jest przebudzenie i poszerzanie świadomości społecznej Polaków.

⇒ Czytaj także: INWAZJA WULGARNEJ EDUKACJI SEKSUALNEJ FINANSOWANEJ Z PIENIĘDZY PODATNIKÓW

♦ Odkrywaj zakryte z nami, wspieraj rozwój portalu KLIK

♦ Współpraca reklamowa na portalu [email protected]

♦ Zareklamuj światu swą działalność, produkty, miejsce, wydarzenie itd. – dodaj swoje ogłoszenie KLIK

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.