Jesteś niepowtarzalny, bo wszyscy jesteśmy wyjątkowi na wiele sposobów. Nikt nie ma takich samych odcisków palców, głosu i tęczówek jak ty. Nikt nie ma takich samych doświadczeń życiowych jak ty. Nikt nie miał takich samych szans i wyzwań jak ty. Bez ciebie świat nie byłby taki sam. A jeśli czujesz się gorszy od innych lub odwrotnie – lepszy, jeśli porównujesz się z innymi, ta przypowieść jest skierowana właśnie do ciebie.

Bardzo dumny człowiek, wojownik, samuraj, poszedł spotkać się z mistrzem Zen.

Samuraj był bardzo sławny, dobrze znany w całym kraju,  a widząc mistrza, jego piękno i wzniosłość tej chwili, nagle poczuł się gorszy.

Może przyszedł z nieświadomym pragnieniem wykazania swojej wyższości.

– Dlaczego czuję się gorszy? – spytał mistrza. – Przed chwilą wszystko było dobrze.  Gdy wszedłem na twój dziedziniec, poczułem się gorszy.  Nigdy dotąd tak się nie czułem. Ręce mi drżą. Jestem wojownikiem, wiele razy widziałem śmierć, nigdy nie czułem żadnego strachu, czemu teraz się boję?

– Zaczekaj. Kiedy wszyscy pójdą, odpowiem ci – odrzekł mistrz.

Przez cały dzień ludzie przychodzili do mistrza. Czekanie męczyło samuraja coraz bardziej.

Wieczorem pokój opustoszał i samuraj spytał:

– Czy teraz możesz mi odpowiedzieć?

– Chodź na zewnątrz – odrzekł mistrz.

Była pełnia, księżyc akurat wschodził na horyzoncie.

Mistrz rzekł:

– Spójrz na te drzewa – to wysokie do nieba i to małe obok niego. Oba od lat rosną pod moim oknem i nigdy nie było problemu. Mniejsze drzewo nigdy nie pytało większego, czemu czuje się przy nim gorsze. To drzewo jest małe, tamto duże, dlaczego nigdy nie słyszałem żadnego szeptu między nimi?

– Ponieważ nie można ich porównać – odrzekł samuraj.

– Zatem nie potrzebujesz mnie pytać. Znasz odpowiedź – odpowiedział mistrz.

Porównywanie przywołuje niższość i wyższość, budzi poczucie bycia lepszym lub gorszym od innych.

Gdy nie porównujesz, znika wszelka niższość i wszelka wyższość.

Wtedy jesteś, po prostu, jesteś.

Mały krzaczek czy wielkie drzewo, nie ma znaczenia, jesteś sobą.

Jesteś potrzebny.

Źdźbło trawy jest tak samo potrzebne, jak największe gwiazdy.

Bez tego źdźbła trawy Bóg nie byłby tym, kim jest.

Dźwięk kukułki jest tak samo potrzebny, jak Budda; gdyby kukułka znikła, świat byłby uboższy.

Rozejrzyj się dookoła siebie.

Wszystko jest potrzebne, wszystko do siebie doskonale pasuje.

To jedność: nikt nie jest tu wyższy i nikt nie jest niższy, lepszy czy gorszy.

Wszyscy są nieporównywalni z nikim innym, każdy z nas jest jedyny w swoim rodzaju, niepowtarzalny.

Ja muszę wnieść swój potencjał do życia i ty musisz wnieść swój.

Ja muszę odkryć swoje własne istnienie, a ty musisz odkryć swoje.

*Przypowieść pochodzi z nauk hinduskiego guru Osho. Więcej nauk znajdziesz w książce „Karty przemiany według Osho” (dostępna tutaj).

Czytaj także: KONTAKT Z SAMYM SOBĄ – NASZ NAJCENNIEJSZY NAWYK

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.