Stworzenie programu Nowego Porządku Świata (NWO) zostało uruchomione przez niesławną postać Mayera Amschela Rothschilda, który postanowił kontrolować całą planetę wszelkimi niezbędnymi środkami. Oczywiście pod tymi „środkami” kryły się działania najgorsze z najgorszych m.in. oszustwo, kontrola, finansowe zniewolenie, szantaż, wojny, głód i depopulacja. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć historię powstania NWO i masonerii zapraszamy do lektury.

1773 r. – to wtedy wszystko się zaczęło. Mayer Amschel Rothschild gromadzi wówczas dwunastu swoich najbardziej wpływowych przyjaciół i przekonuje ich, że jeśli wszyscy połączą swoje siły i zasoby, będą mogli rządzić światem. Spotkanie odbywa się we Frankfurcie w Niemczech. Rothschild informuje także swoich przyjaciół, że znalazł idealnego kandydata, osobę o niewiarygodnym intelekcie i pomysłowości, do kierowania zaplanowaną przez niego organizacją – Adama Weishaupta.

1 maja 1776 r. – Adam Weishaupt ustanawia tajne stowarzyszenie zwane Zakonem Iluminatów. Weishaupt jest profesorem prawa kanonicznego na uniwersytecie w Ingolstadt w Bawarii. Iluminaci dążą do ustanowienia Nowego Porządku Świata. Ich cele są następujące: zniesienie wszystkich obecnych rządów, zniesienie własności prywatnej, zniesienie dziedziczenia, patriotyzmu, roli rodziny, religii i ustanowienie jednego rządu światowego.

Lipiec 1782 r. – Zakon Iluminatów łączy siły z masonerią na kongresie w Wilhelmsbad. Jeden z uczestników wychodzi z niego wstrząśnięty. Zapytany o „tragiczne tajemnice”, które wyniósł ze sobą, odpowiada: „Nie powiem ich. Mogę tylko powiedzieć, że wszystko to jest o wiele poważniejsze niż myślimy”.

1785 r. – znaleziono szczegółowy plan rewolucji francuskiej. Kurier iluminati o imieniu Lanze zostaje rażony piorunem i zabity podczas podróży konno przez miasto Ratisbon. Gdy bawarscy urzędnicy badają zawartość jego siodeł, odkrywają istnienie Zakonu Iluminatów i znajdują plany szczegółowo opisujące nadchodzącą rewolucję francuską. Rząd Bawarii próbuje ostrzec rząd Francji o zbliżającej się katastrofie, ale rząd francuski nie słucha ostrzeżenia. Bawarscy urzędnicy aresztują wszystkich iluminatów, których odnajdują, ale Weishaupt i inni ukryli się w bunkrach i ich nie znaleziono.

1796 r. – masoneria staje się głównym problemem w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych. John Adams wygrywa wybory, sprzeciwiając się masonerii, a jego syn, John Quincy Adams, ostrzega przed strasznym zagrożeniem dla narodu, jakie stanowią loże masońskie.

1797 r. – John Robison, profesor historii w Szkocji, publikuje książkę zatytułowaną „Dowody spisku”, w której ujawnia, że ​​Adam Weishaupt próbował go zrekrutować do swoich szeregów. Objawia też światu diabelskie cele iluminatów.

1821 r. – George WF Hegel formułuje tak zwaną dialektykę heglowską – proces, w którym osiąga się cele iluminati. Według dialektyki heglowskiej teza plus antyteza równa się syntezie. Innymi słowy, najpierw wywołujesz kryzys, potem dochodzi do ogromnego publicznego oburzenia, że ​​trzeba coś zrobić z tym problemem, więc oferujesz rozwiązanie, które wprowadza zmiany, których naprawdę od zawsze chciałeś, ale których ludzie początkowo nie byliby skłonni zaakceptować.

1828 r. – Mayer Amschel Rothschild, który finansuje iluminati, wyraża całkowitą pogardę dla rządów narodowych, które próbują regulować międzynarodowych bankierów takich jak on: „Pozwólcie mi wydawać i kontrolować pieniądze narodu, i nie obchodzi mnie, kto tworzy prawo”.

1848 r. – Karol Marks pisze „Manifest komunistyczny”. Marks jest członkiem frontu organizacji iluminackiej zwanej Ligą Sprawiedliwych. Nie tylko opowiada się za zmianami gospodarczymi i politycznymi, ale również za zmianami moralnymi i duchowymi. Uważa, że ​​rodzina powinna zostać zniesiona, a wszystkie dzieci powinny być wychowywane przez władzę centralną. Wyraża swój stosunek do Boga, mówiąc: „Musimy walczyć przeciwko wszystkim dominującym ideom religii, państwa, kraju, patriotyzmu. Idea Boga jest myślą przewodnią zboczonej cywilizacji. Musi zostać zniszczony”.

22 stycznia 1870 r. – w liście do włoskiego przywódcy rewolucyjnego Giuseppe Mazziniego, Albert Pike – suwerenny wielki dowódca południowej jurysdykcji szkockiego rytuału masonerii – ogłasza utworzenie tajnego stowarzyszenia dla masonów wysokiego stopnia. Ta ultra-tajna organizacja nazywa się The New and Reformed Paladian Rite. Dlatego około 95% mężczyzn zaangażowanych w masonerię nie ma pojęcia, jakie są cele organizacji. Mają złudzenie, że jest to dobra organizacja społeczna, która wykonuje dobre prace.

1875 r. – rosyjska okultystka Helena Pietrowna Bławatska zakłada Towarzystwo Teozoficzne. Twierdzi, że tybetańscy święci mężowie w Himalajach, których określa Mistrzami Mądrości, komunikowali się z nią w Londynie za pomocą telepatii. Podkreśla, że ​​wszystko w co wierzą chrześcijanie jest na odwrót – to szatan jest dobry, a Bóg zły.

1884 r. – W Wielkiej Brytanii powstaje Towarzystwo Fabiańskie w celu promowania socjalizmu. Towarzystwo Fabiańskie bierze swoją nazwę od rzymskiego generała Fabiusa Maximusa, który walczył z armią Hannibala w małych, wyniszczających potyczkach, zamiast podejmować jedną decydującą bitwę.

4 lipca 1889 r. – Albert Pike ujawnia, kto jest prawdziwym przedmiotem kultu masońskiego: „Religia masońska powinna być przez wszystkich wtajemniczonych wysokich stopni utrzymywana w czystości doktryny lucyferiańskiej”.

Lata 1890–1896 – Cecil Rhodes, entuzjastyczny student Johna Ruskina, jest premierem Południowej Afryki, wówczas brytyjskiej kolonii. Jest w stanie eksploatować i kontrolować bogactwo złota i diamentów w Południowej Afryce. Pracuje nad tym, by wszystkie części świata nadające się do zamieszkania znalazły się pod dominacją elity rządzącej. W tym celu wykorzystuje część swojego ogromnego bogactwa do ustanowienia słynnych stypendiów na Rodos.

1893 r. – Towarzystwo Teozoficzne sponsoruje Parlament Religii Świata w Chicago. Jego celem jest wprowadzenie na Zachód koncepcji hinduskich i buddyjskich, takich jak wiara w reinkarnację.

1911 r. – Partia Socjalistyczna Wielkiej Brytanii wydaje broszurę zatytułowaną „Socjalizm i religia”, w której jasno krytykują temat chrześcijaństwa.

1912 r. – pułkownik Edward Mandell House, bliski doradca prezydenta W. Wilsona, publikuje „Phillip Dru: Administrator”, w którym promuje „socjalizm, o jakim marzył Karol Marks”.

 

3 lutego 1913 r. – ratyfikowana zostaje 16. poprawka do konstytucji USA, umożliwiająca rządowi federalnemu nałożenie progresywnego podatku dochodowego.

1913 r. – rezydent Woodrow Wilson publikuje „The New Freedom”, w którym ujawnia, że najwięksi mężowie w dziedzinie handlu i produkcji, kogoś się boją, czegoś się boją.

23 grudnia 1913 r. – powstaje Rezerwa Federalna (ani federalna, ani rezerwa – to prywatna instytucja). Zostało to zaplanowane na tajnym spotkaniu w 1910 r. przez grupę masońskich bankierów i polityków.

1916 r. – trzy lata po podpisaniu ustawy o rezerwie federalnej prezydent Woodrow Wilson zauważa, że jest najbardziej nieszczęśliwym mężczyzną na świecie, ponieważ zrujnował swój kraj i oddał rozwój narodu oraz wszelkie działania w ręce kilku ludzi.

1917 r. – z pomocą finansistów z Nowego Jorku i Londynu VIadimir Lenin jest w stanie obalić rząd Rosji i zdestabilizować sytuację polityczną w kraju.

30 maja 1919 r. – wybitne osobistości brytyjskie i amerykańskie zakładają Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych w Anglii i Instytut Spraw Międzynarodowych w USA na spotkaniu zorganizowanym przez płk House’a.

1920 r. –  Winston Churchill mówi o istniejącym związku między iluminatami i rewolucją bolszewicką w Rosji.

1921 r. – pułkownik House sprawia, że amerykański oddział Instytutu Spraw Międzynarodowych zamienia się w Radę Stosunków Międzynarodowych (CFR).

15 grudnia 1922 r. – CFR popiera stworzenie światowego rządu.

1928 r. – opublikowano „The Open Conspiracy: Blue Prints for the World Revolution”, w którym jawnie głoszono, że otwarty spisek jest naturalnym spadkobiercą entuzjazmu socjalistów i komunistów; będzie kontrolować Moskwę, zanim przejmie kontrolę nad Nowym Jorkiem.

1933 r. – HG Wells w swojej książce przewiduje wybuch drugiej wojny światowej około 1940 r., która wywodzić się będzie z niemiecko-polskiego sporu. Plan „państwa współczesnego świata” odniesie sukces przy trzeciej próbie i wyjdzie z czegoś, co wydarzy się w Basrze w Iraku.

21 listopada 1933 r. – w liście do płk. Edwarda M. House’a prezydent Franklin Roosevelt pisze, że prawdą jest, iż element finansowy w większych instytucjach był własnością rządu od czasów Andrew Jacksona.

Marzec 1942 r. – powstaje Federalna Rada Kościołów, która później staje się Światową Radą Kościołów i jest związana silnie z bezpośrednim ograniczeniem suwerenności narodowej.

28 czerwca 1945 r. – prezydent USA Harry Truman w swoim przemówieniu popiera rząd światowy.

24 października 1945 r. – Karta Narodów Zjednoczonych staje się skuteczna.

 

7 lutego 1950 r. – James Warburg, międzynarodowy finansista i członek CFR, mówi podkomisji do spraw zagranicznych Senatu, że wkrótce nastanie światowy rząd, niezależnie od tego, czy to się komuś podoba, czy nie – przez podbój lub zgodę.

1952 r. – Światowe Stowarzyszenie Parlamentarzystów dla Rządu Światowego opracowuje mapę mającą zilustrować sposób, w jaki wojska obce zajęłyby i nadzorowały sześć regionów, na które podzielone zostaną Stany Zjednoczone i Kanada w ramach ich planu utworzenia rządu światowego.

1954 r. – książę Bernhard z Holandii zakłada Grupę Bilderberg – związek międzynarodowych polityków i bankierów, którzy spotykają się potajemnie co roku.

1961 r. – Departament Stanu USA wydaje dokument 7277, w którym szczegółowo opisuje trzyetapowy plan rozbrojenia wszystkich narodów i uzbrojenia ONZ w ostatnim etapie, w którym „żadne państwo nie miałoby siły militarnej, by rzucić wyzwanie stopniowo wzmacnianym siłom pokojowym ONZ”.

1966 r. – Profesor Carroll Quigley, mentor Billa Clintona w swoim dziele „Tragedia i nadzieja” potwierdza istnienie międzynarodowej sieci, która chce zawładnąć światem.

Kwiecień 1972 r. – Chester M. Pierce, profesor edukacji i psychiatrii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Harvarda, oświadcza, że to od nauczycieli zależy, czy wychowanie dzieci na międzynarodowych obywateli przyszłości.

Lipiec 1973 r. – międzynarodowy bankier i zagorzały członek wywrotowej Rady Stosunków Zagranicznych David Rockefeller zakłada nową organizację o nazwie Komisja Trójstronna, której oficjalnym celem jest „zharmonizowanie stosunków politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturowych między trzema głównymi regionami gospodarczymi na świecie: Europa, Ameryka Północna i Daleki Wschód (Japonia, Korea Południowa, Tajwan itp.). Współzałożycielem Komisji Trójstronnej jest Zbigniew Brzeziński – polsko-amerykański politolog, dyplomata, profesor nauk politycznych na Uniwersytecie Columbia oraz Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.

1973 r. – Klub Rzymski, czyli agent ONZ, międzynarodowa organizacja zrzeszająca naukowców, polityków i biznesmenów, zajmująca się badaniem i publikowaniem globalnych problemów świata, w tym również związanych z zagrożeniami środowiska, w oficjalnym raporcie dzieli świat na dziesięć królestw.

1979 r. – FEMA, czyli Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego otrzymuje ogromne uprawnienia. W przypadku „sytuacji nadzwyczajnej na szczeblu krajowym” ma uprawnienia do zawieszania przepisów, przemieszczania całych populacji, aresztowania i zatrzymywania obywateli bez nakazu oraz przetrzymywania ich bez procesu. Może przejąć własność, zapasy żywności, systemy transportu i zawiesić konstytucję.

1991 r. – prezydent George Bush senior chwali Nowy Porządek Świata.

Czerwiec 1991 r. – światowi przywódcy zbierają się na kolejnym zamkniętym spotkaniu Towarzystwa Bilderberg w Baden Baden w Niemczech. Podczas tego spotkania David Rockefeller powiedział w przemówieniu, że jest wdzięczny dyrektorom Washington Post, The New York Times, Time Magazine i innym wspaniałym wydawnictwom za to, że uczestniczą i wspierają ich w działaniach.

29 października 1991 r. – David Funderburk, były ambasador USA w Rumunii, powiedział publiczności z Karoliny Północnej: „George Bush otacza się ludźmi wierzącymi w rząd jednego świata. Uważają, że system radziecki i system amerykański są sobie bliskie”.

21 maja 1992 r. – w przemówieniu na spotkaniu członków organizacji Bilderberg w Evian we Francji były sekretarz stanu Henry Kissinger oświadcza: „Każdy człowiek boi się tylko nieznanego. Kiedy przedstawi się taki scenariusz, ludzie chętnie zrezygnują z praw indywidualnych w zamian za gwarancję pomyślności udzieloną im przez rząd światowy”.

20 czerwca 1992 r. – magazyn Time publikuje artykuł „Narodziny globalnego narodu”.

1993 r. – w Chicago w setną rocznicę pierwszego odbywa się Drugi Parlament Religii Świata. Podobnie jak pierwsza konwencja, ta stara się połączyć wszystkie religie świata w „jedną harmonijną całość”.

1994 r. – w raporcie o rozwoju społecznym, opublikowanym przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, była sekcja zatytułowana „Globalne zarządzanie w XXI wieku”. Administratorem tego programu został Bill Clinton.

23 września 1994 r. – globaliści zdają sobie sprawę, że coraz więcej ludzi zaczyna budzić się i mieć świadomość tego, co się dzieje. Przemawiając na obiedzie Ambasadorów Narodów Zjednoczonych, David Rockefeller zauważa: „To okno okazji, podczas którego można zbudować prawdziwie pokojowy i współzależny światowy porządek, nie będzie otwarte zbyt długo… Jesteśmy na granicy globalnej transformacji. Potrzebujemy tylko poważnego kryzysu, a narody łatwo zaakceptują Nowy Porządek Świata”.

Marzec 1995 r. – delegaci ONZ spotykają się podczas Światowego Szczytu Rozwoju Społecznego w Kopenhadze w Danii, aby omówić różne metody nakładania podatków globalnych na ludzi na całym świecie.

Wrzesień 1995 r. – pojawiają się pierwsze publiczne informacje o działalności programu HAARP. Jednym z celów programu jest rozwinięcie możliwości „manipulowania lokalną pogodą” przy użyciu technik opracowanych przez Bernarda Eastlunda.

1996 r. – opublikowano 420-stronicowy raport ONZ „Nasze globalne sąsiedztwo ”. Przedstawia on plan „globalnego zarządzania”, w którym wzywa się do zorganizowania międzynarodowej „Konferencji w sprawie globalnego zarządzania” w 1998 r. w celu przedstawienia światu niezbędnych traktatów i porozumień wdrożonych do 2000 r.

2003 r. do dziś – świat stoi u progu kolejnej globalnej wojny, „stanu wyjątkowego ”, którego od tak dawna poszukiwali światowi przywódcy. Ludzie coraz silniej się budzą, a masoneria dąży do tego, by całkowicie obezwładnić ludzkość. Nowoczesne technologie, śledzenie, mikroczipy, medialna manipulacja i propaganda, oszustwa władzy, cenzura i próby ograniczania wolności obywatelom przybierają na sile, by utworzyć jeden światowy rząd, który zaplanowano ponad 200 lat temu.

⇒ Czytaj także: FEMA – OBOZY KONCENTRACYJNE NWO

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.