HISTORIA NOWEGO PORZĄDKU ŚWIATA I MASONERII W PIGUŁCE - Odkrywamy Zakryte
HISTORIA NOWEGO PORZĄDKU ŚWIATA I MASONERII W PIGUŁCE

Stworzenie programu Nowego Porządku Świata (NWO) zostało uruchomione przez niesławną postać Mayera Amschela Rothschilda, który postanowił kontrolować całą planetę wszelkimi niezbędnymi środkami. Oczywiście pod tymi „środkami” kryły się działania najgorsze z najgorszych m.in. oszustwo, kontrola, finansowe zniewolenie, szantaż, wojny, głód i depopulacja. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć historię powstania NWO i masonerii zapraszamy do lektury.

1773 r. – to wtedy wszystko się zaczęło. Mayer Amschel Rothschild gromadzi wówczas dwunastu swoich najbardziej wpływowych przyjaciół i przekonuje ich, że jeśli wszyscy połączą swoje siły i zasoby, będą mogli rządzić światem. Spotkanie odbywa się we Frankfurcie w Niemczech. Rothschild informuje także swoich przyjaciół, że znalazł idealnego kandydata, osobę o niewiarygodnym intelekcie i pomysłowości, do kierowania zaplanowaną przez niego organizacją – Adama Weishaupta.

1 maja 1776 r. – Adam Weishaupt ustanawia tajne stowarzyszenie zwane Zakonem Iluminatów. Weishaupt jest profesorem prawa kanonicznego na uniwersytecie w Ingolstadt w Bawarii. Iluminaci dążą do ustanowienia Nowego Porządku Świata. Ich cele są następujące: zniesienie wszystkich obecnych rządów, zniesienie własności prywatnej, zniesienie dziedziczenia, patriotyzmu, roli rodziny, religii i ustanowienie jednego rządu światowego.

Lipiec 1782 r. – Zakon Iluminatów łączy siły z masonerią na kongresie w Wilhelmsbad. Jeden z uczestników wychodzi z niego wstrząśnięty. Zapytany o „tragiczne tajemnice”, które wyniósł ze sobą, odpowiada: „Nie powiem ich. Mogę tylko powiedzieć, że wszystko to jest o wiele poważniejsze niż myślimy”.

1785 r. – znaleziono szczegółowy plan rewolucji francuskiej. Kurier iluminati o imieniu Lanze zostaje rażony piorunem i zabity podczas podróży konno przez miasto Ratisbon. Gdy bawarscy urzędnicy badają zawartość jego siodeł, odkrywają istnienie Zakonu Iluminatów i znajdują plany szczegółowo opisujące nadchodzącą rewolucję francuską. Rząd Bawarii próbuje ostrzec rząd Francji o zbliżającej się katastrofie, ale rząd francuski nie słucha ostrzeżenia. Bawarscy urzędnicy aresztują wszystkich iluminatów, których odnajdują, ale Weishaupt i inni ukryli się w bunkrach i ich nie znaleziono.

1796 r. – masoneria staje się głównym problemem w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych. John Adams wygrywa wybory, sprzeciwiając się masonerii, a jego syn, John Quincy Adams, ostrzega przed strasznym zagrożeniem dla narodu, jakie stanowią loże masońskie.

1797 r. – John Robison, profesor historii w Szkocji, publikuje książkę zatytułowaną „Dowody spisku”, w której ujawnia, że ​​Adam Weishaupt próbował go zrekrutować do swoich szeregów. Objawia też światu diabelskie cele iluminatów.

1821 r. – George WF Hegel formułuje tak zwaną dialektykę heglowską – proces, w którym osiąga się cele iluminati. Według dialektyki heglowskiej teza plus antyteza równa się syntezie. Innymi słowy, najpierw wywołujesz kryzys, potem dochodzi do ogromnego publicznego oburzenia, że ​​trzeba coś zrobić z tym problemem, więc oferujesz rozwiązanie, które wprowadza zmiany, których naprawdę od zawsze chciałeś, ale których ludzie początkowo nie byliby skłonni zaakceptować.

1828 r. – Mayer Amschel Rothschild, który finansuje iluminati, wyraża całkowitą pogardę dla rządów narodowych, które próbują regulować międzynarodowych bankierów takich jak on: „Pozwólcie mi wydawać i kontrolować pieniądze narodu, i nie obchodzi mnie, kto tworzy prawo”.

1848 r. – Karol Marks pisze „Manifest komunistyczny”. Marks jest członkiem frontu organizacji iluminackiej zwanej Ligą Sprawiedliwych. Nie tylko opowiada się za zmianami gospodarczymi i politycznymi, ale również za zmianami moralnymi i duchowymi. Uważa, że ​​rodzina powinna zostać zniesiona, a wszystkie dzieci powinny być wychowywane przez władzę centralną. Wyraża swój stosunek do Boga, mówiąc: „Musimy walczyć przeciwko wszystkim dominującym ideom religii, państwa, kraju, patriotyzmu. Idea Boga jest myślą przewodnią zboczonej cywilizacji. Musi zostać zniszczony”.

22 stycznia 1870 r. – w liście do włoskiego przywódcy rewolucyjnego Giuseppe Mazziniego, Albert Pike – suwerenny wielki dowódca południowej jurysdykcji szkockiego rytuału masonerii – ogłasza utworzenie tajnego stowarzyszenia dla masonów wysokiego stopnia. Ta ultra-tajna organizacja nazywa się The New and Reformed Paladian Rite. Dlatego około 95% mężczyzn zaangażowanych w masonerię nie ma pojęcia, jakie są cele organizacji. Mają złudzenie, że jest to dobra organizacja społeczna, która wykonuje dobre prace.

1875 r. – rosyjska okultystka Helena Pietrowna Bławatska zakłada Towarzystwo Teozoficzne. Twierdzi, że tybetańscy święci mężowie w Himalajach, których określa Mistrzami Mądrości, komunikowali się z nią w Londynie za pomocą telepatii. Podkreśla, że ​​wszystko w co wierzą chrześcijanie jest na odwrót – to szatan jest dobry, a Bóg zły.

1884 r. – W Wielkiej Brytanii powstaje Towarzystwo Fabiańskie w celu promowania socjalizmu. Towarzystwo Fabiańskie bierze swoją nazwę od rzymskiego generała Fabiusa Maximusa, który walczył z armią Hannibala w małych, wyniszczających potyczkach, zamiast podejmować jedną decydującą bitwę.

4 lipca 1889 r. – Albert Pike ujawnia, kto jest prawdziwym przedmiotem kultu masońskiego: „Religia masońska powinna być przez wszystkich wtajemniczonych wysokich stopni utrzymywana w czystości doktryny lucyferiańskiej”.

Lata 1890–1896 – Cecil Rhodes, entuzjastyczny student Johna Ruskina, jest premierem Południowej Afryki, wówczas brytyjskiej kolonii. Jest w stanie eksploatować i kontrolować bogactwo złota i diamentów w Południowej Afryce. Pracuje nad tym, by wszystkie części świata nadające się do zamieszkania znalazły się pod dominacją elity rządzącej. W tym celu wykorzystuje część swojego ogromnego bogactwa do ustanowienia słynnych stypendiów na Rodos.

1893 r. – Towarzystwo Teozoficzne sponsoruje Parlament Religii Świata w Chicago. Jego celem jest wprowadzenie na Zachód koncepcji hinduskich i buddyjskich, takich jak wiara w reinkarnację.

1911 r. – Partia Socjalistyczna Wielkiej Brytanii wydaje broszurę zatytułowaną „Socjalizm i religia”, w której jasno krytykują temat chrześcijaństwa.

1912 r. – pułkownik Edward Mandell House, bliski doradca prezydenta W. Wilsona, publikuje „Phillip Dru: Administrator”, w którym promuje „socjalizm, o jakim marzył Karol Marks”.

 

3 lutego 1913 r. – ratyfikowana zostaje 16. poprawka do konstytucji USA, umożliwiająca rządowi federalnemu nałożenie progresywnego podatku dochodowego.

1913 r. – rezydent Woodrow Wilson publikuje „The New Freedom”, w którym ujawnia, że najwięksi mężowie w dziedzinie handlu i produkcji, kogoś się boją, czegoś się boją.

23 grudnia 1913 r. – powstaje Rezerwa Federalna (ani federalna, ani rezerwa – to prywatna instytucja). Zostało to zaplanowane na tajnym spotkaniu w 1910 r. przez grupę masońskich bankierów i polityków.

1916 r. – trzy lata po podpisaniu ustawy o rezerwie federalnej prezydent Woodrow Wilson zauważa, że jest najbardziej nieszczęśliwym mężczyzną na świecie, ponieważ zrujnował swój kraj i oddał rozwój narodu oraz wszelkie działania w ręce kilku ludzi.

1917 r. – z pomocą finansistów z Nowego Jorku i Londynu VIadimir Lenin jest w stanie obalić rząd Rosji i zdestabilizować sytuację polityczną w kraju.

30 maja 1919 r. – wybitne osobistości brytyjskie i amerykańskie zakładają Królewski Instytut Spraw Międzynarodowych w Anglii i Instytut Spraw Międzynarodowych w USA na spotkaniu zorganizowanym przez płk House’a.

1920 r. –  Winston Churchill mówi o istniejącym związku między iluminatami i rewolucją bolszewicką w Rosji.

1921 r. – pułkownik House sprawia, że amerykański oddział Instytutu Spraw Międzynarodowych zamienia się w Radę Stosunków Międzynarodowych (CFR).

15 grudnia 1922 r. – CFR popiera stworzenie światowego rządu.

1928 r. – opublikowano „The Open Conspiracy: Blue Prints for the World Revolution”, w którym jawnie głoszono, że otwarty spisek jest naturalnym spadkobiercą entuzjazmu socjalistów i komunistów; będzie kontrolować Moskwę, zanim przejmie kontrolę nad Nowym Jorkiem.

1933 r. – HG Wells w swojej książce przewiduje wybuch drugiej wojny światowej około 1940 r., która wywodzić się będzie z niemiecko-polskiego sporu. Plan „państwa współczesnego świata” odniesie sukces przy trzeciej próbie i wyjdzie z czegoś, co wydarzy się w Basrze w Iraku.

21 listopada 1933 r. – w liście do płk. Edwarda M. House’a prezydent Franklin Roosevelt pisze, że prawdą jest, iż element finansowy w większych instytucjach był własnością rządu od czasów Andrew Jacksona.

Marzec 1942 r. – powstaje Federalna Rada Kościołów, która później staje się Światową Radą Kościołów i jest związana silnie z bezpośrednim ograniczeniem suwerenności narodowej.

28 czerwca 1945 r. – prezydent USA Harry Truman w swoim przemówieniu popiera rząd światowy.

24 października 1945 r. – Karta Narodów Zjednoczonych staje się skuteczna.

 

7 lutego 1950 r. – James Warburg, międzynarodowy finansista i członek CFR, mówi podkomisji do spraw zagranicznych Senatu, że wkrótce nastanie światowy rząd, niezależnie od tego, czy to się komuś podoba, czy nie – przez podbój lub zgodę.

1952 r. – Światowe Stowarzyszenie Parlamentarzystów dla Rządu Światowego opracowuje mapę mającą zilustrować sposób, w jaki wojska obce zajęłyby i nadzorowały sześć regionów, na które podzielone zostaną Stany Zjednoczone i Kanada w ramach ich planu utworzenia rządu światowego.

1954 r. – książę Bernhard z Holandii zakłada Grupę Bilderberg – związek międzynarodowych polityków i bankierów, którzy spotykają się potajemnie co roku.

1961 r. – Departament Stanu USA wydaje dokument 7277, w którym szczegółowo opisuje trzyetapowy plan rozbrojenia wszystkich narodów i uzbrojenia ONZ w ostatnim etapie, w którym „żadne państwo nie miałoby siły militarnej, by rzucić wyzwanie stopniowo wzmacnianym siłom pokojowym ONZ”.

1966 r. – Profesor Carroll Quigley, mentor Billa Clintona w swoim dziele „Tragedia i nadzieja” potwierdza istnienie międzynarodowej sieci, która chce zawładnąć światem.

Kwiecień 1972 r. – Chester M. Pierce, profesor edukacji i psychiatrii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Harvarda, oświadcza, że to od nauczycieli zależy, czy wychowanie dzieci na międzynarodowych obywateli przyszłości.

Lipiec 1973 r. – międzynarodowy bankier i zagorzały członek wywrotowej Rady Stosunków Zagranicznych David Rockefeller zakłada nową organizację o nazwie Komisja Trójstronna, której oficjalnym celem jest „zharmonizowanie stosunków politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturowych między trzema głównymi regionami gospodarczymi na świecie: Europa, Ameryka Północna i Daleki Wschód (Japonia, Korea Południowa, Tajwan itp.). Współzałożycielem Komisji Trójstronnej jest Zbigniew Brzeziński – polsko-amerykański politolog, dyplomata, profesor nauk politycznych na Uniwersytecie Columbia oraz Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa.

1973 r. – Klub Rzymski, czyli agent ONZ, międzynarodowa organizacja zrzeszająca naukowców, polityków i biznesmenów, zajmująca się badaniem i publikowaniem globalnych problemów świata, w tym również związanych z zagrożeniami środowiska, w oficjalnym raporcie dzieli świat na dziesięć królestw.

1979 r. – FEMA, czyli Federalna Agencja Zarządzania Kryzysowego otrzymuje ogromne uprawnienia. W przypadku „sytuacji nadzwyczajnej na szczeblu krajowym” ma uprawnienia do zawieszania przepisów, przemieszczania całych populacji, aresztowania i zatrzymywania obywateli bez nakazu oraz przetrzymywania ich bez procesu. Może przejąć własność, zapasy żywności, systemy transportu i zawiesić konstytucję.

1991 r. – prezydent George Bush senior chwali Nowy Porządek Świata.

Czerwiec 1991 r. – światowi przywódcy zbierają się na kolejnym zamkniętym spotkaniu Towarzystwa Bilderberg w Baden Baden w Niemczech. Podczas tego spotkania David Rockefeller powiedział w przemówieniu, że jest wdzięczny dyrektorom Washington Post, The New York Times, Time Magazine i innym wspaniałym wydawnictwom za to, że uczestniczą i wspierają ich w działaniach.

29 października 1991 r. – David Funderburk, były ambasador USA w Rumunii, powiedział publiczności z Karoliny Północnej: „George Bush otacza się ludźmi wierzącymi w rząd jednego świata. Uważają, że system radziecki i system amerykański są sobie bliskie”.

21 maja 1992 r. – w przemówieniu na spotkaniu członków organizacji Bilderberg w Evian we Francji były sekretarz stanu Henry Kissinger oświadcza: „Każdy człowiek boi się tylko nieznanego. Kiedy przedstawi się taki scenariusz, ludzie chętnie zrezygnują z praw indywidualnych w zamian za gwarancję pomyślności udzieloną im przez rząd światowy”.

20 czerwca 1992 r. – magazyn Time publikuje artykuł „Narodziny globalnego narodu”.

1993 r. – w Chicago w setną rocznicę pierwszego odbywa się Drugi Parlament Religii Świata. Podobnie jak pierwsza konwencja, ta stara się połączyć wszystkie religie świata w „jedną harmonijną całość”.

1994 r. – w raporcie o rozwoju społecznym, opublikowanym przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, była sekcja zatytułowana „Globalne zarządzanie w XXI wieku”. Administratorem tego programu został Bill Clinton.

23 września 1994 r. – globaliści zdają sobie sprawę, że coraz więcej ludzi zaczyna budzić się i mieć świadomość tego, co się dzieje. Przemawiając na obiedzie Ambasadorów Narodów Zjednoczonych, David Rockefeller zauważa: „To okno okazji, podczas którego można zbudować prawdziwie pokojowy i współzależny światowy porządek, nie będzie otwarte zbyt długo… Jesteśmy na granicy globalnej transformacji. Potrzebujemy tylko poważnego kryzysu, a narody łatwo zaakceptują Nowy Porządek Świata”.

Marzec 1995 r. – delegaci ONZ spotykają się podczas Światowego Szczytu Rozwoju Społecznego w Kopenhadze w Danii, aby omówić różne metody nakładania podatków globalnych na ludzi na całym świecie.

Wrzesień 1995 r. – pojawiają się pierwsze publiczne informacje o działalności programu HAARP. Jednym z celów programu jest rozwinięcie możliwości „manipulowania lokalną pogodą” przy użyciu technik opracowanych przez Bernarda Eastlunda.

1996 r. – opublikowano 420-stronicowy raport ONZ „Nasze globalne sąsiedztwo ”. Przedstawia on plan „globalnego zarządzania”, w którym wzywa się do zorganizowania międzynarodowej „Konferencji w sprawie globalnego zarządzania” w 1998 r. w celu przedstawienia światu niezbędnych traktatów i porozumień wdrożonych do 2000 r.

2003 r. do dziś – świat stoi u progu kolejnej globalnej wojny, „stanu wyjątkowego ”, którego od tak dawna poszukiwali światowi przywódcy. Ludzie coraz silniej się budzą, a masoneria dąży do tego, by całkowicie obezwładnić ludzkość. Nowoczesne technologie, śledzenie, mikroczipy, medialna manipulacja i propaganda, oszustwa władzy, cenzura i próby ograniczania wolności obywatelom przybierają na sile, by utworzyć jeden światowy rząd, który zaplanowano ponad 200 lat temu.

⇒ Czytaj także: FEMA – OBOZY KONCENTRACYJNE NWO

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.