Woskowa ćma jest jedną z niewielu żywych istot, które są ewolucyjnie przystosowane do uli pszczół. Otrzymała swoją nazwę ze względu na wyjątkową zdolność do trawienia i wchłaniania wosku pszczelego. Rozwija się w ulu, larwy niszczą plaster miodu i niszczą młode pszczoły, a masowe rozmnażanie tego owada jest w stanie opróżnić magazyn surowców woskowych. Z tego powodu ćma woskowa nie cieszy się miłością pszczelarzy.

Jednak niewiele osób zna jego właściwości lecznicze, które mogą pokryć powstałe szkody. Tymczasem larwy ćmy woskowej są od dawna stosowane w rosyjskiej medycynie ludowej w leczeniu gruźlicy, przewlekłych chorób oskrzelowo-płucnych i impotencji u mężczyzn.

Pierwsza wzmianka o tym skutecznym środkach ludowych pochodzi z XVII wieku. Historia badań tego niezwykłego owada wiąże się z nazwiskami wybitnych rosyjskich naukowców.

Jego początki sięgają I. Miecznikowa, który pod koniec ubiegłego stulecia zwrócił się do mola woskowego w poszukiwaniu lekarstwa na gruźlicę, nieuleczalną chorobę w tym czasie.

Ideą Miecznikowa było to, że enzymy trawienne owadów żywiących się woskiem pszczelim mogą zniszczyć woskową warstwę bakterii gruźlicy.

Naukowiec zauważył: „Poświęcam teraz większość czasu na ten temat.” Otrzymałem niewątpliwy rezultat, że stare larwy zdolne do przepoczwarzania nie trawią w ogóle prątków gruźlicy, podczas gdy młode, w okresie pełnego wzrostu, dobrze je trawią „.

Badania I. I. Michnikowa kontynuował jego student, profesor S.I. Metalnikov. Studiując odporność mrówki woskowej, wykazał wyjątkowo wysoką odporność swoich larw na patogeny gruźlicy, dżumy, błonicy, tężca i innych patogenów dla ludzi.

Wykazano rolę enzymów hemolimfatycznych w reakcjach immunologicznych. W ten sposób odkryto enzymatyczną odporność owadów.

W połowie tego stulecia woskowy mol stał się jednym z tradycyjnych przedmiotów badań nad biochemią i fizjologią owadów. Jednak jego właściwości lecznicze pozostały nieznane poza wąskim kręgiem tradycyjnych uzdrowicieli.

Zawdzięczamy odrodzenie starożytnych środków moskiewskiemu lekarzowi S.A. Mukhin, który poświęcił ponad 30 lat na badanie ekstraktu woskowej ćmy. SA Mukhin zajmował się problematyką tradycyjnej medycyny i homeopatii.

Przez długi czas badał kardioprotekcyjne właściwości ekstraktu. Przy wykorzystaniu środków z odręcznym medyczną ręcznego rosyjskiej ludowej, fitoterapia Cookbook starego zachodniego Farmakopei Europejskiej, tych współczesnych uczonych i własnych obserwacji, opracował skuteczną kombinację ekstraktu z innymi składnikami biologicznie czynnymi i stworzony na jej podstawie kompleksowego przygotowania „Vita”. Jego akcja wydawała się naprawdę magiczna i uzasadniała nazwę nadaną mu przez autora.

Według danych klinicznych S.A. Mukhina, lek jest w stanie leczyć gruźlicę w płucach, korzystnie wpływa na strukturę mięśnia sercowego po ataku serca, zapobiegając powstawaniu blizn tkanki łącznej.

Nowością w historii starożytnej medycyny były jego badania w laboratorium prof. M. Kondrashovej w Instytucie Fizyki Biologicznej Rosyjskiej Akademii Nauk, gdzie zbadano skład chemiczny ekstraktu i zidentyfikowano niektóre jego aktywne składniki.

Tradycyjni uzdrowiciele wykorzystywali do celów leczniczych larwy owadów zebranych w ulach pszczół. Ta metoda jest niedopuszczalna w przypadku produkcji znacznych ilości znormalizowanego produktu.

Wykazano, że skład chemiczny i aktywność ekstraktu w znacznym stopniu zależą od odżywiania woskowej moli.

W 1992 r. Uzyskano patent Federacji Rosyjskiej „Sposób otrzymywania biologicznie aktywnego produktu z larw larwy woskowej”, a autorami patentu byli N. A. Spiridonov, A. K. Rachkov, S. A. Mukhin, M. N. Kondrashova.

Patent ten odzwierciedla sposób wytwarzania na dużą skalę aktywnego ekstraktu o standardowej kompozycji chemicznej z mola woskowego hodowanego poza ulem w kontrolowanych warunkach.

Całkowity skład chemiczny otrzymanego produktu przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1. Całkowity skład chemiczny ekstraktu z ćmy woskowej:

Związek chemiczny

Treść w wyciągu

(% suchej masy)

Substancje o dużej masie cząsteczkowej

2

Nukleotydy i nukleozydy

1.5

Darmowe aminokwasy

50-60

Monosacharydy i disacharydy

2-4,7

Kwasy tłuszczowe

0,1

Substancje mineralne

7.1-9.1

 

Tabela 2 przedstawia makro- i mikroelementową kompozycję ekstraktu:

Element

Zawartość suchego ekstraktu (mg / g)

Element

Zawartość suchego ekstraktu (mg / g)

K

16,6-20,4

Cu

2,9-7,6

P

6,62-10,62

Mn

1,5-5.6

Ca

0,105-0,420

Se

0,384-0,800

Mg

0,183-0,253

Cr

0,211-0,631

Zn

0,053-0,093

Mo

0,184-0,473

Fe

0,012-0,024

Co

0,147-0,327

 

Bardzo ciekawa kompozycja niezbędnych i nie niezbędnych aminokwasów, co znajduje odzwierciedlenie w tabeli 3:

Aminokwas

Zawartość w suchym ekstrakcie (%)

Aminokwas

Zawartość w suchym ekstrakcie (%)

glicyna

4,0 ± 1,2

kwas asparaginowy

4,9 ± 2,0

alanina

8,4 ± 2,3

kwas glutaminowy

5,8 ± 2,3

walina

4,1 ± 1,6

lizyna

2,3 ± 1,3

leucyna

5,0 ± 1,9

arginina

0,7 ± 0,5

izoleucyna

2,6 ± 1,1

histydyna

1,1 ± 0,3

seryna

5,2 ± 2,0

tyrozyna

1,3 ± 0,6

Tyreonina

2,6 ± 1,3

finilalanin

1,9 ± 0,7

prolina

4,9 ± 1,1

triptrofan

0,07

metionina

0,7 ± 0,3

gamma-aminomasłowy

0,0 ± 0,02

cysteina + cystyna

ślady

kwas

 

Tabela 4. Zawartość mono – i disacharydów w ekstrakcie larw woskowej:

Węglowodany

Zawartość w suchym ekstrakcie (%)

Węglowodany

Zawartość w suchym ekstrakcie (%)

glukoza

2,12 ± 1,37

ryboza

0,14 ± 0,13

fruktoza

0,19 ± 0,12

mannoza

0,14 ± 0,13

arabinoza

0,19 ± 0,10

maltoza

0,09 ± 0,06

trehaloza

0,16 ± 0,09

celobioza

0,04 ± 0,03

 

Stosowany w medycynie ludowej wyciąg z larw woskowych wyhodowanych na naturalnej żywności jest przezroczystą czerwono-żółtą cieczą zawierającą około 1% suchej masy w 40% etanolu i mającą charakterystyczną luminescencję (maksimum luminescencji przy 430-440 nm, o długości ekscytującego światła 350 nm).

Ekstrakt zawiera znaczne ilości potasu, fosforanu, magnezu, cynku i żelaza. Zawiera pierwiastki śladowe o znaczących efektach biologicznych (miedź, mangan, selen, chrom, molibden, kobalt).

Wolne aminokwasy z hemolimfy owadów stanowią 50-60% suchej masy ekstraktu. Najliczniejsze są alanina, kwasy glutaminowy i asparaginowy, seryna, leucyna i prolina. Lizyna, histydyna, arginina, metionina i mała ilość kwasu gamma-aminomasłowego są również obecne w ekstrakcie.

Około 1,5% suchego ekstraktu składa się z nukleozydów, zasad nukleotydowych i ich pochodnych. Wyodrębniono adenozynę, urydynę, adeinę, uracyl, tyminę, ksantynę, hipoksantynę i 2-metyloadeninę. Całkowita zawartość kwasów tłuszczowych w ekstrakcie jest stosunkowo niewielka (około 0,1% suchej masy). Główną część kwasów tłuszczowych stanowią kwasy palmitynowy (C 16: 0), oleinowy (C 16: 1) i linolenowy (C 18: 3).

Frakcja o wysokiej masie cząsteczkowej wynosi 1-2% suchej masy ekstraktu. Zawiera białka, peptydy, a także koniugaty o masie cząsteczkowej 2-6 kilodaltonów. Koniugaty zawierają około 70% peptydów. W składniku peptydowym koniugatów przeważają glutaminian i asparaginian (31,6%) przy relatywnie niskiej zawartości zasadowych (10,1%) i aromatycznych (2%) aminokwasów.

Ekstrakt wykrył również niezidentyfikowane substancje podobne do serotoniny, które działają miotropowo na mięśnie gładkie. Składniki ekstraktu, które mogą mieć działanie terapeutyczne, obejmują zasady nukleotydowe i nukleozydy, glutaminian, asparaginian ;prolinę, lizynę, histydynę i inne aminokwasy wpływające na metabolizm tkankowy, kwas gamma-aminomasłowy, który ma działanie hamujące i przeciwstresowe, a także biologicznie ważne pierwiastki śladowe zawarte w ekstrakcie.

Sprzężone związki wchodzące do ekstraktu z produktami pszczelimi, jak również niezidentyfikowany czynnik o niskiej masie cząsteczkowej zawarty w ekstrakcie, który stymuluje wzrost niektórych komórek, również wykazują aktywność biologiczną.

Przyjmuje się, że endogenne hormony steroidowe owadów, które regulują rozwój i metamorfozę, wykazują działanie anaboliczne, adaptogenne i hipocholesterolemiczne u ssaków. Takie biologicznie czynne związki występujące w larwach woskowej mole (ekdysteron, ekdyson, 3-eppidyson, 3-epoksyhydroksy-dekson), zgodnie z N. A. Spiridonov (1994), mogą przyczyniać się do terapeutycznego działania ekstraktu.

Tak więc ekstrakt z larw wielkiej maczki woskowej stosowanej w tradycyjnej medycynie zawiera szeroki zakres biologicznie czynnych składników pochodzenia zarówno endogennego, jak i egzogennego. Aktywność ekstraktu w dużej mierze wynika z nawyku żywienia woskowej mole, który pochłania produkty odpadowe pszczół.

Ekstrakt z dużej maczki woskowej stosuje się doustnie i miejscowo. Podejmowane są próby tworzenia miękkich postaci dawkowania (maści, mazidła i kremy kosmetyczne) zawierających wyciąg. Istnieje zainteresowanie okulistów kroplami do oczu i maściami z ekstraktem.

Znany moskiewski lekarz i homeopata stworzył lek o nazwie „Vita”, zawierający, oprócz wyciągu z mola woskowego, ekstrakty z wielu roślin leczniczych.

Bardzo obiecująca kombinacja ekstraktu alkoholowego z larw wielkiej woskowej ćmy i płynnego ekstraktu alkoholowego z Levzey (balsam dr Rachkowa).

Biologiczne i lecznicze działanie alkoholu ekstrakt z larw dużej ćmy woskowej.

Biologiczne efekty ekstraktu są w dużej mierze spowodowane biologicznie czynnymi składnikami:

1. Czynniki, które stymulują wzrost neurytów i hamują agregację neuronów w kulturze;

2. Czynnik, który stymuluje wzrost komórek limfoblastycznych;

3. Alkaliczna proteaza serynowa.

Czynnik stymulujący wzrost neurytów ma egzogenne pochodzenie i jest zawarty w naturalnym pożywieniu larw woskowej mole (ciemny woskowy suchy). Stymulacja wzrostu neurytów jest spowodowana frakcją zawierającą kwasowe peptydy, jak również składnik niebiałkowy.

Stymulacja wzrostu komórek limfoblastoidalnych wynika z frakcji ekstraktu o niskiej masie cząsteczkowej. Obecność w ekstrakcie tego czynnika wynika z wchłaniania przez larwy produktów z rodziny pszczelej.

Ekstrakt nie zawiera toksycznych składników i nie ma szkodliwego działania na hodowlach komórek zwierzęcych. AK Rachkov i jego współpracownicy wykazali (1992), że ostra toksyczność ekstraktu jest bardzo niska, nawet w porównaniu z nietoksycznym lekiem, jak płynny wyciąg z Eleutherococcus.

A. Rachov pokazał (1992), że przedłużone podawanie ekstraktu zwierzętom laboratoryjnym (białe szczury, króliki, świnki morskie) w dawkach 0,05, 0,25 i 0,50 ml / kg masy ciała / dobę, doustnie i podskórnie spowodował niekorzystne zmiany w parametrach biochemicznych krwi.

Aktywność asparaginianu i aminotransaminaz alaninowych wzrosła umiarkowanie, co najwyraźniej odzwierciedla wzrost metabolizmu energetycznego pod wpływem działania ekstraktu. Przedłużone podawanie leku nie powodowało patologicznych zmian w tkankach i narządach zwierząt laboratoryjnych.

Badanie wpływu leku na ciśnienie krwi królików przy długotrwałym podawaniu ekstraktu (180 dni) w dawkach 0,05, 0,25 i 0,5 ml / kg masy ciała / dobę wykazało, że ciśnienie w systemie stopniowo zmniejsza się o 12-19% z linia podstawowa. Spadek ciśnienia krwi jest wykrywany przez 10 dni eksperymentu i pozostaje obniżony do końca eksperymentu.

Podawanie preparatu ekstraktem szczurom w dawce 0,5 ml / kg masy ciała / dobę (przez usta) doprowadziło do wyraźnego spowolnienia krzepnięcia krwi do końca drugiego tygodnia doświadczenia. To, podobnie jak nagromadzenie glikogenu przez tkankę sercową i obserwowany w tym samym czasie spadek ciśnienia tętniczego, świadczą o optymalizacji stanu układu sercowo-naczyniowego pod wpływem działania ekstraktu. W 30. dniu podawania ekstraktu zaobserwowano nadkrzepliwość, prawdopodobnie ze względu na zmianę stanu układu współczulno-nadnerczowego. Zjawiska te zniknęły po zniesieniu ekstraktu.

Według danych klinicznych Dr. SA Mukhina (1961), główny efekt terapeutyczny ekstraktu jest kardioochronny.

Ważnym wskaźnikiem stabilności funkcjonalnej narządów jest zawartość glikogenu, jednej z głównych substancji magazynujących energię. Ekstrakt spowodował znaczny wzrost jego zawartości w mięśniu sercowym (mięśniu sercowym), który osiągnął maksimum w 15 dniu eksperymentu (A.R. Rachkov, 1992). Podwyższona zawartość glikogenu w mięśniu sercowym utrzymywała się po odstawieniu leku. Mniej wyraźne było nagromadzenie glikogenu w wątrobie i mięśniach szkieletowych.

W tkankach serca i aorty nastąpił wzrost zawartości pirogronianu i zmniejszenie zawartości kwasu mlekowego, co wskazuje na wzrost procesów tlenowych w tych narządach.

Badania fizjologiczne przeprowadzone na preparatach mięśnia sercowego szczura wykazały, że ekstrakt zwiększył siłę skurczów o 25-55%, a także wykazał wyraźne właściwości kardioprotekcyjne, zwiększając odporność serca na toksyczne działanie trucizn kardiotropowych (strophanthin K serca). Eksperymenty przeprowadzone na starzejących się szczurach wykazały, że podawanie ekstraktu (0,25 ml / kg masy ciała / dzień) zwiększało oporność mięśnia sercowego zwierząt na sztuczne niedokrwienie. Pod koniec pierwszego tygodnia podawania ekstraktu czas tolerowanego niedokrwienia zwiększył się 2-krotnie w porównaniu z kontrolą, a pod koniec drugiego tygodnia – 3-krotnie. Pod koniec trzeciego tygodnia zaobserwowano nieznaczny spadek działania przeciwniedokrwiennego. W równoległych eksperymentach wpływ podawania ekstraktu (0,25 ml / kg / dzień, przez usta) na parametry oddechowe mitochondriów serca starzejących się szczurów. W przypadku starzejących się zwierząt charakterystyczny jest stan przewlekłego stresu, przejawiający się na poziomie mitochondrialnym w postaci hiperaktywacji procesów oksydacyjnych (fosforylacja oksydacyjna). Wprowadzenie ekstraktu doprowadziło do znacznego zmniejszenia tempa oksydacyjnej fosforylacji, zbliżając go do poziomu charakterystycznego dla młodych zwierząt w stanie spokoju.

Ekstrakt z ćmy woskowej ma wyraźne właściwości adaptogenne, zwiększając wytrzymałość zwierząt na wysiłek fizyczny. Działanie adaptogenne rozpoczyna się od 5 dnia doświadczenia i osiąga maksimum w 20-25 dniu podawania ekstraktu (AK Rachkov, 1992, 1994).

Pojawienie się oznaki hiperkoagulacji podczas 30-dniowego podawania ekstraktu, charakterystycznego dla hiperadrenalinii, a także obserwowane w tym samym czasie zmniejszenie zawartości glikogenu w mięśniach szkieletowych i wątrobie, sugerują, że jednym z negatywnych skutków wysokich dawek ekstraktu jest wzrost poziomu katecholamin w tkankach organizmu. Dawki ekstraktów 10 i 100 μl / dobę powodowały wzrost zawartości katecholamin w tkankach serca i aorty, co jest charakterystyczne dla stresu i towarzyszył temu spadek ich zawartości w nadnerczach.

Krótkotrwałe podawanie ekstraktu szczurom powoduje zmniejszenie zawartości katecholamin w mięśniu sercowym, co można uznać za czynnik sprzyjający.

Ekstrakt z larw z dużej woskowej mole ma działanie miotropowe, powodując zależne od dawki skurczenie preparatów mięśni gładkich.

Aktywność miotropowa ekstraktu wynika z wchłaniania przez larwy produktów z rodziny pszczelej (pierzga, miód, wosk, propolis), które zawierają acetylocholinę, serotoninę, a także czynniki myotropowe o niezidentyfikowanej chemicznej naturze.

W związku z tym badania wykazały, że ekstrakt z larw dużej ćmy woskowej wykazuje szeroki zakres aktywności biologicznej, posiadając wyraźną zdolność przystosowania ciała do maksymalnego obciążenia fizycznego. Istotnym elementem ogólnego działania adaptogennego ekstraktu jest działanie kardiotropowe i kardioprotekcyjne. Wyraża się to w poprawie procesów oksydacyjnych w sercu, jak również w zwiększeniu współczynników masy serca, zawartości glikogenu w nim, w zwiększeniu stabilności mięśnia sercowego do toksycznego działania strophanthin.

Na optymalizacji układu sercowo-naczyniowego pod działaniem ekstraktu widać zmniejszenie ogólnoustrojowego ciśnienia krwi i hipokoagulacji. Wskazane dane eksperymentalne są zgodne z wynikami badań klinicznych S.A. Mukhina, który po raz pierwszy odkrył zauważalne właściwości kardiotropowe i kardioprotekcyjne ekstraktu.

Przedłużone podawanie leku zwierzętom laboratoryjnym w umiarkowanych dawkach nie prowadziło do niekorzystnych zmian metabolicznych. Umiarkowaną aktywację aminotransferaz, w przeciwieństwie do znacznego zwiększenia ich aktywności w patologii, można uznać za oznakę aktywacji wewnątrzkomórkowego metabolizmu energetycznego.

Preparat z mola woskowego stosowany w tradycyjnej medycynie ma działanie adaptogenne, kardiotropowe, kardioprotekcyjne, hipotensyjne i przeciwzakrzepowe na organizm, co czyni go odpowiednim do chorób sercowo-naczyniowych i do zapobiegania starzeniu się organizmu.

Wskazania i przeciwwskazania do powołania.

Niekorzystne działania niepożądane.

Kombinacje z lekami i BAPP.

Ekstrakt z larw wielkiej woskowej ćmy jest starożytnym środkiem rosyjskiej medycyny ludowej stosowanym w leczeniu schorzeń płucnych, sercowo-naczyniowych i starczych. Od XVII wieku ekstrakt wykorzystywany jest w medycynie tradycyjnej do leczenia gruźlicy i chorób starczych. W latach 50.-70 naszego wieku wyciąg z ćmy woskowej został z powodzeniem wykorzystany przez dr S.A. Mukhin jako część kompleksowego preparatu „Vita” do leczenia miażdżycy, dusznicy bolesnej, zawału mięśnia sercowego i innych chorób sercowo-naczyniowych.

W 1992 r. Otrzymano patent Federacji Rosyjskiej „Sposób otrzymywania biologicznie czynnego produktu z larw wielkiej woskowej” (N.A. Spiridonov, A.K. Rachkov, S.A. Mukhin, M.N.Kondrashova).

W Klinice Pediatrii Riazańskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego (kierownik działu prof. N.V. Dmitriev) zastosowano ekstrakt u dzieci z chorobami oskrzelowo-płucnymi. Określony lek może być środkiem z wyboru w leczeniu, ponieważ ma adaptogenny efekt anaboliczny, zwiększa funkcjonalne możliwości organizmu i zawiera bogaty zestaw substancji biologicznie czynnych.

Dzieci otrzymywały wyciąg przez usta w dawce 10 kropli na 60 kg masy. Lek podawano jednorazowo na pusty żołądek z niewielką ilością wody. Przeprowadzono spirometrię u chorych dzieci, skład krwi, limfocyty T i B, immunoglobuliny oznaczono metodą Manciniego, krew obwodową oceniano za pomocą oznaczenia liczby retikulocytów, osmotycznego oporu krwinek czerwonych, stanu energii komórek (zawartość pirogronianu, mleczanu, wielkość NAD / NAD.N. ORP LACT / PIR).

Pacjenci już we wczesnym okresie zażywania narkotyków wykazywali zauważalną poprawę stanu ogólnego, zanik skurczu oskrzeli, świszczący oddech, normalizację krwi obwodowej (liczba czerwonych krwinek, hemoglobina, liczba retikulocytów), skład gazu i równowagę kwasowo-zasadową krwi, zawartość pomocniczych limfocytów T, zwiększoną odporność osmotyczną krwinek czerwonych, normalizacja spirometrii.

Żaden z pacjentów nie miał niekorzystnych skutków ubocznych. wzrost osmotycznej oporności erytrocytów, normalizacja parametrów spirometrycznych.

Żaden z pacjentów nie miał niekorzystnych skutków ubocznych. wzrost osmotycznej oporności erytrocytów, normalizacja parametrów spirometrycznych. Żaden z pacjentów nie miał niekorzystnych skutków ubocznych.

Autorzy badań klinicznych doszli do wniosku, że badanie leku w klinice dało pozytywne wyniki, konieczne jest kontynuowanie badań klinicznych, wyjaśnienie wskazań do stosowania mola woskowego leku, możliwość jego połączenia z innymi lekami, dobór indywidualnych dawek (pojedynczych, dziennych i przebiegu).

W 1961 r. Znany lekarz z Moskwy S.A. Mukhin zaproponował lek „Vita”, główny składnik, którego główną substancją czynną jest wyciąg alkoholowy z larw wielkiej woskowej ćmy. Biologicznie czynny lek „Vita” jest przeznaczony do leczenia chorób układu krążenia – miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca, arytmii. Lek jest zalecany jako lek geriatryczny w profilaktyce i leczeniu chorób związanych z wiekiem.

Rośliny lecznicze (korzeń mniszka, pospolity, uliginose kwiatów głogu, ziele skrzypu, ziele jemioły liście barwinek, krwawnik, Cystoseira brodaty ziele ruty, ziele Potentilla gęś, arniki kwiat, ziele dziurawca, owoc kminku, liści melisy, Korzeń kozłka lekarskiego, kwiaty konwalii Majów, trawa pełzająca tymianku, kwiaty rumianku, liście mięty pieprzowej, wełnianą naparstnicę, kopru, chmiel, ziele Adonis wiosną w różnych kombinacjach i ilościach są zawarte w preparacie Vita.

Te rośliny lecznicze nalegają na 2 tygodnie w 40 ° C alkoholu etylowego w ciemności w temperaturze pokojowej. Przefiltrować nalewkę lub przefiltrować, dodać 6 ml preparatu ćmy woskowej.

Lek „Vita” przyjmuje 7 kropli dziennie wieczorem przez 2 miesiące. Po 2-3 miesięcznej przerwie należy powtórzyć przebieg leczenia lekiem.

Doświadczenie praktyczne stosowanie leku „Vita” Dr S.A. Mukhin wykazał, że 2-tygodniowe leczenie u pacjentów z dławicą piersiową, miażdżycą naczyń, zapaleniem mięśnia sercowego w większości przypadków prowadzi do zaprzestania ataków bólu, zmniejszenia lub zaniku duszności, normalizacji wskaźników EKG. Przyjmowanie leku przez 2-4 tygodnie u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego doprowadziło do zaniku ataków dusznicy bolesnej, zmniejszenia objawów niewydolności serca.

Przy przedłużonym stosowaniu leku (1-1,5 roku) w kursach 2-3 miesięcy, wystąpiła dodatnia dynamika zmian w strukturze mięśnia sercowego. Lek ostrzegał o zwyrodnieniu mięśnia sercowego bliznowatości. Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, arytmie ustąpiły, poprawiono przewodnictwo śródkomorowe.

Lek został pozytywnie uznany za lek geriatryczny stosowany w kursach w okresie wiosennym i jesiennym roku.

S.A. Mukhin w 1961 r. Uzasadniał więc stosowanie leku „Vita”. Zauważył: „Dwa tygodnie po ataku serca, gdy zaczynają się procesy regeneracyjne w mięśniu sercowym, zwykle przepisywaliśmy pacjentom kompleksowy homeopatyczny lek” Vita „. Lek ten, oprócz leków homeopatycznych nasercowych, obejmuje leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, żołądkowo-jelitowy. przewód pokarmowy, wątroba, środki wzmacniające i wzmacniające funkcje seksualne, środki wpływające na wymianę tkanki łącznej, krążenie obwodowe.

Podstawą tego złożonego środka homeopatycznego były przepisy geriatryczne, które znaleźliśmy w rękopisach rosyjskiej medycyny ludowej (manuskrypt z XVII wieku w sekcji rękopiśmowej Państwowego Muzeum Historycznego w Moskwie), a także inne przepisy opisane w podręczniku Hagera „.

Według SA Mukhina, narkotyki zostały zajęte przez grupę osób starszych w liczbie 300 osób. Materiał został zgłoszony przez autora na konferencji o długowieczności w Moskwie w 1959 roku.

W praktyce położniczej po raz pierwszy lek ten był badany przez profesora nadzwyczajnego Departamentu Położnictwa i Ginekologii Riazańskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego Y. Gusaka. Ekstrakt był stosowany u kobiet w ciąży z nawracającymi poronieniami, u pacjentów z niewydolnością łożyska, niedokrwistością. Leczenie chorych kobiet przeprowadzono pod kontrolą badań biochemicznych, danych ultrasonograficznych w zakresie dynamiki ciąży.

Złożony efekt ekstraktu poprawia mikrokrążenie, reologiczne właściwości krwi, poprawia krążenie maciczno-łożyskowe, co ostatecznie utrzymuje czynność funkcjonalną łożyska i chroni ciążę.

Przywrócenie różnych rodzajów metabolizmu pod wpływem ekstraktu z woskowej mole charakteryzuje się wzrostem poziomu hemoglobiny w krwinkach czerwonych u kobiet w ciąży z niedokrwistością.

Obserwacje dotyczące 250 kobiet ciężarnych z nawracającym poronieniem wykazały wysoką skuteczność terapii. Pozwoliła kobietom znosić ciążę, rodzić żywe i zdrowe dzieci.

W 1997 r. Złożono patent na „Metodę leczenia niewydolności łożyska” (autorzy: Yu.K. Gusak, V.N. Morozov, A.K. Rachkov, V.G.Chikin). Cel został osiągnięty poprzez przepisanie Balsamu dr. Mukhina (ekstraktu alkoholu z larw mola woskowego) w celu normalizacji reakcji adaptacyjnych i zwiększenia syntetycznej funkcji łożyska.

Zastosowanie preparatu mola woskowego u sportowców o średnich kwalifikacjach (średniozaawansowanych i długodystansowców, maratończycy) w powyższym dawkowaniu zwiększyło ich odporność na skrajny wysiłek fizyczny, zapobiegło przetrenowaniu, znormalizowaniu snu, przyspieszyło wyzdrowienie sportowców.

Połączenie ćmy woskowej z lekami i BAPP.

Przygotowanie ćmy woskowej

Farmaceutyki Wyspy Bappoo

Wynik równoczesnego podawania

Glikozydy nasercowe (strophanthin, digitoxin)

Redukcja toksycznych efektów, zwiększone działanie kardiotoniczne

Bezpośrednio działające antykoagulanty (heparyna)

Wzmocnienie działania heparyny, niebezpieczeństwo przedawkowania

Leki przeciwnadciśnieniowe

Wzmocnienie działania hipotensyjnego i uspokajającego

Leki przeciwdławicowe (nitrogliceryna, nifedinina)

Wzmocnienie efektu, zmniejszenie toksyczności nitropreparatov

Leki antyarytmiczne (prokainamid, chinidyna, nifedypina, anaprilina)

Wzmocnienie efektu, zapobieganie toksycznym wpływom na serce, możliwość

zmniejszenie dawki.

Mleczko pszczele

Wzmocnienie efektu adaptogennego, zwiększenie wydolności fizycznej, aktywność przeciwstresowa

 

⇒ Czytaj także: APITERAPIA – PRODUKTY PSZCZELE NA WIELE PROBLEMÓW ZDROWOTNYCH

Wesprzyj niezależne media, pomóż nam przedzierać się z prawdą w gąszczu kłamstw i wszechobecnej propagandy ⇒ kliknij w link: https://www.odkrywamyzakryte.com/wiecej/

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.