Historia Indii sięga początków ludzkiej cywilizacji. Badania naukowe dowodzą, że cywilizacja indyjska, która powstała w dolinie Indusu pojawiła się nawet o kilka tysięcy lat wcześniej niż cywilizacja sumeryjska i egipska. Jej wpływy rozciągały się na terenach współczesnego Pakistanu oraz części Indii i Afganistanu. Mimo to przez wiele lat za wkład w „unowocześnianie” życia doceniano ludy Egiptu i Mezopotamii. Indie były zwykle pomijane, szczególnie przez Zachód, chociaż mają bogatą kulturę i historię, a kilka wynalazków starożytnych służy nam do dziś.

Poznajmy zatem bliżej spuściznę cywilizacji indyjskiej i sprawdźmy, czego odkrycie jej zawdzięczamy.

dolina-indusu.jpg
Widok na dolinę Indusu foto.shutterstock.com

Chirurgia plastyczna

Sushruta, który żył w VI w. p.n.e., prawie 150 lat przed Hipokratesem był jednym z pierwszych chirurgów zapisanych na kartach historii.

Był również pierwszą osobą, która opisała podstawowe zasady chirurgii plastycznej w starożytnym traktacie „Sushruta Samhita”.

Traktat ten należy do najstarszego zapisu informacji o chirurgii na świecie, a zwłaszcza używanych w chirurgii plastycznej metod i narzędzi.

Uprawa bawełny

Starożytni Grecy nosili skórki zwierząt, nie zdając sobie sprawy z istnienia bawełny.

Jednak Hindusi z cywilizacji doliny Indusu rozpoczęli praktykę uprawy bawełny gdzieś w piątym i czwartym tysiącleciu p.n.e., na co wskazują znalezione nici bawełniane w wykopaliskach Rakhigarhi i Mehrgarh.

Ustalano, że pochodzą one z okresu neolitu.

Cywilizacja doliny Indusu doskonale rozwinęła przemysł bawełniany, a niektóre metody, które były wykorzystywane do produkcji bawełny i przędzenia, były później stosowane aż do industrializacji Indii.

Później, w latach 2000-1000 p.n.e. bawełna stała się szeroko rozpowszechniona w całych Indiach.

Szampon do włosów

Starożytni Hindusi są również wynalazcami pierwotnego szamponu, stworzonego z tradycyjnych ziół.

W rzeczywistości „szampon” to słowo, które pochodzi od sanskrytu „champu”, co oznacza „masaż głowy”.

Początkowo był używany jako olej do masażu głowy w czasach imperium Mogołów, a z biegiem lat stał się szamponem, który myje głowę i włosy.

Gra w szachy i karty

Uważa się, że podstawowa wersja gry w szachy ma swoje początki w Indiach, gdzieś w VI wieku p.n.e.

W rzeczywistości szachy powstały dzięki starożytnej indyjskiej grze planszowej Czaturanga, która zawierała takie figury jak radża (król), mantri (doradca), gaja (słoń), asva (koń), ratha (rydwan, później nazywany wieżą) i pedati (piechota lub pionki).

Gra rozprzestrzeniła się w Europie i Persji, stając się pierwowzorem współczesnych szachów.

Podobnie było z kartami.

Krida Patram to pochodząca z Indii najstarsza i najciekawsza odmiana gier karcianych, którą ekscytowali się zarówno przedstawiciele szlachty i rodziny królewskiej, jak i zwykli ludzie.

Guziki

Guziki oraz inne przedmioty je przypominające, które używano jako zapięcie lub ozdobę, zostały odkryte we wspomnianej wcześniej kulturze cywilizacji doliny Indusu, z czasów między 2800 a 2600 lat p.n.e.

Guziki używane do celów ozdobnych były wykonywane z muszelek.

Niektóre z nich miały nawet geometryczne kształty oraz otwory, aby można było przymocować je do ubrania za pomocą bawełnianych nici.

Stomatologia

W badaniu archeologicznym z 2001 r., w którym badano dwóch mężczyzn z Pakistanu, odkryto, że ci z cywilizacji doliny Indusu mieli pewną wiedzę na temat protetyki i stomatologii.

Następnie w 2006 r. ogłoszono, że najwcześniejszy dowód na wiercenie ludzkich zębów odkryto w Mehrgarh.

Odkrycia te wskazują na indyjską tradycję dentystyczną.

Kanalizacja

Toalety z możliwością spłukiwania ich zawartości zostały po raz pierwszy opatentowane w cywilizacji doliny Indusu.

Tamtejsze domy powiązane były ze sobą nowoczesnym jak na tamte czasy mechanizmem kanalizacyjnym.

Odkrycia archeologiczne w rejonach tejże doliny wskazują, że cywilizacja ta wyróżniała się ogromną wiedzą w zakresie inżynierii hydraulicznej.

⇒ Czytaj także: JULIAN OCHOROWICZ – POLSKI GENIUSZ, KTÓRY OCALIŁ WIEŻĘ EIFFLA

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.