Duchowość Tańca to praktyka ucieleśnienia myśli, emocji, uczuć, obrazów i tego co trudno nazwać słowami. To medytacja w ruchu, praktyka uważności świadomego oddech i naturalnie poruszającego się ciała. A to wszystko, żeby w bezpieczny dla siebie i innych sposób odreagować sytuacje stresowe, dać czas i przestrzeń na wyrażenie wszystkich emocji bez ich tłumienia i blokowania.

Dlaczego taniec? By zaistniał taniec potrzebny jest ruch.

Do ruchu potrzebna jest osoba, która się porusza.

Skoro ruch to zdrowie to taniec, w którym zawiera się ruch również jest zdrowiem.

Zatem jakie korzyści wypływają z tańca dla zdrowia?

Taniec zmniejsza napięcie mięśni w ciele, poprawia koordynację psychoruchową i elastyczność ciała.

Usprawnia działanie układu krwionośnego, obniża poziom cholesterolu, dlatego zapobiega chorobom serca.

Taniec poprawia przemianę materii, pomaga oczyścić organizm z toksyn oraz przeciwdziała nadwadze.

Ta forma ruchu wpływa na pobudzenie produkcji serotoniny – hormonu działającego antydepresyjnie oraz dopaminy – odpowiedzialnej za dobre samopoczucie i pozytywną energię.

Oprócz tego wpływa pozytywnie również na pracę mózgu – pobudza go i daje sygnał do wytwarzania endorfin, poprawia pamięć oraz zwiększa jego neuroplastyczność, czyli możliwość tworzenia nowych połączeń nerwowych.

To jedne z czynników, dzięki którym obniża się ryzyko wystąpienia demencji.

Ta aktywność ruchowa poprawia też koordynację ruchową i elastyczność ciała.

Taniec pozwala na wyrażanie swoich emocji, pragnień i potrzeb.

Ma to związek z tym, że ruch ma tą wspaniałość właściwość łączenia nas z naszą prawą półkulą mózgową – tą bardziej intuicyjną, emocyjną.

Zwiększa pewność siebie i podnosi poczucie własnej wartości.

Taniec wymaga podejmowania szybkich decyzji i dokładnych odpowiedzi – to sprawia, że jest się bardziej inteligentnym.

Poprzez taniec poprawia się swoją wyobraźnię przestrzenną, co z kolei może ułatwić rozwiązywanie problemów – w wyniku psychofizycznego wyzwolenia oraz integracji półkul mózgowych, istnieje możliwość spojrzenia na trudność z innej perspektywy.

Zwiększenie świadomości ciała oddziałuje na poszerzanie samoświadomości istnienia w ogóle.

Współcześnie to właśnie Ruth St. Denis zaczęła łączyć głęboką duchowość, filozofię i sztukę, w tym taniec.

Tworzyła tańce inspirowane motywami i symbolami pochodzącymi z Egiptu i Indii.

W ten sposób taniec odzyskiwał rangę duchową.

Dla niej każdy ruch był połączony z emocją i intencją, a doznania estetyczne z duchowymi – związanymi ze sferą samoświadomości człowieka (budowanie większej świadomości buduje głębszą relację z własną jaźnią, Źródłem, Siłą Wyższą, Bogiem – to tylko nazwy dla mnie mówiące o tym samym – Jedności).

Taniec jest jedną z form komunikacji niewerbalnej i pomaga w nawiązywaniu kontaktu z drugim człowiekiem.

Dzięki niemu można poczuć przynależność do grupy i wyjść z wyizolowanego środowiska.

Taniec służy integracji oraz uczy współpracy i zaufania do innych.

Duchowość Tańca to metafora DYSKOTEKA ŚWIADOMOŚCI, której doświadczamy jako DUŻE DZIECI.

Kiedy wychodzimy na imprezę, często celem jest to by odreagowanie stresu, emocji, jak to czasami się mówi – „chwilowe oderwanie od rzeczywistości” , rozluźnienie, spotkanie w grupie ludzie, poznanie innych.

Najpierw robimy sobie tak zwany „before” – przygotowanie, robimy sobie nastrój, czasami dochodzi do tego alkohol czy inne używki.

Wszystko po to, żeby się zrelaksować, odpocząć, po dniu, tygodniu pracy, wszelkich wyzwań.

Robi się nam wtedy błogo, przyjemnie.

Potem na imprezie, w klubie zamykamy oczy, tańczymy ze sobą, z innymi.

Zdarza się, że wydajemy dźwięki.

I zazwyczaj robimy to wszystko nieświadomie.

Warstwy stresu odchodzą, wyrażamy emocje, ale często nie mamy tej uważności, że to się dzieje.

Przeważnie na drugi dzień mimo zmęczenia, czujemy się oczyszczeni emocjonalnie.

Podobnie dzieje się podczas Duchowości Tańca, z tą różnicą że jesteśmy tego wszystkiego świadomi.

⇒ Czytaj także: ODKRYJ ZAKRYTE W TAŃCU – CZĘŚĆ I

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki do źródeł.