Pijawki lekarskie są znaną od starożytności metodą leczniczą, poprawiającą głównie funkcjonowanie układu krążenia. Od 2004 roku Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) uznała pijawki lekarskie jako oficjalną formę terapii. W Polsce coraz chętniej korzystają z niej pacjenci, którzy mają problemy z żylakami, reumatyzmem i trudno gojącymi się ranami.

Hirudo medicinalis, czyli pijawki lekarskie

Pijawki lekarskie są pasożytami, które żywią się krwią kręgowców, głównie ssaków, płazów lub gadów.

W dziesięciu uchyłkach jelita magazynują około 15 ml wessanej krwi.

Potrafią przeżyć bez jedzenia nawet dwa lata.

Pijawki lekarskie bytują zwykle w małych i płytkich zbiornikach o mulistym dnie, ze słodką, stojącą lub płynącą wolno wodą.

pijawki.jpg
Pijawki fot.depositphotos.com

Na całym świecie wyodrębniono ponad 650 gatunków pijawek, z czego 24 żyje na terenie Polski.

Koniec znachorstwa – nadchodzi hirudoterapia

Zastosowanie pijawek lekarskich znano już w starożytnej Grecji, Egipcie i średniowiecznej Europie.

Wykorzystywano je wówczas głównie do wysysania zepsutej krwi.

Do połowy XIX wieku pijawki lekarskie uważano za formę znachorstwa i nie traktowano na poważnie ich wykorzystania w medycynie.

Dopiero wiele lat badań poświęconych właściwościom leczniczym i efektywności stosowania pijawek w 1996 roku dowiodło, że jest to skuteczna metoda leczenia różnych schorzeń.

Pijawki lekarskie powróciły (tym razem oficjalnie) do łask, już jako forma medycznej terapii nazywana hirudoterapią.

pijawki-terapia.jpg
Pijawki terapia fot.depositphotos.com

Na czym polega hirudoterapia?

W procesie hirudoterapii wykorzystuje się pijawki lekarskie, które hoduje się w sterylnych warunkach laboratoryjnych.

Leczenie polega na przystawianiu pijawki w pobliżu chorego miejsca, ale do nieuszkodzonej, zdrowej skóry.

Zazwyczaj podczas jednego seansu terapeutycznego na godzinę przystawia się na raz od 2 do 9 pijawek.

Hirudoterapię można powtarzać nie częściej niż co pięć dni.

Pijawki są wrażliwe na intensywne zapach, dlatego też przed hirudoterapią zaleca się unikanie spożywania ostrych przypraw, jedzenia czosnku i cebuli oraz stosowania zapachowych kosmetyków i środków myjących.

Samo ugryzienie jest bezbolesne.

Przystawiona pijawka bezboleśnie przegryza się przez skórę, ponieważ w jej ślinie znajdują się związki znieczulające.

pijawki.jpg
Pijawki fot.depositphotos.com

Każda dorosła pijawka wpuszcza do organizmu człowieka podstawowy związek zwany hirudyną, która znana jest ze swych cennych właściwości przeciwzakrzepowych i rozrzedzających krew.

Pijawki lekarskie produkują również wiele innych, ważnych substancji leczniczych, wśród których znajduje się m.in. apyraza (zmniejsza lepkość krwi), antyelastaza (hamuje proces starzenia się skóry), lipaza i esteraza (rozkładają tłuszcz), eglina (silne działanie przeciwzapalne i antyutleniające), hementyna (rozbija skrzepy), prostoglandyna (samoregulacja ciśnienia krwi i poziomu cukru) oraz antybiotyk chloromycetyna.

Po ugryzieniu przez pijawkę pacjent otrzymuje kompleks substancji znieczulających, rozszerzających naczynia krwionośne i regulujących ciśnienie krwi, przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych, antybiotycznych, a nawet przeciwnowotworowych.

Dla kogo hirudoterapia?

Hirudoterpia wykazuje potwierdzone działanie lecznicze w takich schorzeniach jak:

-choroba niedokrwienna serca;
-stany przed i po zawałowe;
-zapalenie mięśnia sercowego;
-migrena;
-nadciśnienie tętnicze;
-żylaki kończyn dolnych;
-pajączki;
-zakrzepowe zapalenie żył;
-początki miażdżycy tętni;
-zapalenie pęcherza moczowego;
-przewlekła niewydolność nerkowa;
-prostata i impotencja;
-astma oskrzelowa;
-przewlekłe zapalenie oskrzeli;
-reumatyzm;
-rwa kulszowa;
-zwyrodnienia stawów i kości;
-przykurcze;
-zapalenia stawów;
-pourazowe krwiaki i obrzęki;
-hemoroidy;
-zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, trzustki i pęcherzyka żółciowego;
-przewlekłe zapalenie wątroby;
-zapalenie okrężnicy;
-przewlekłe wrzody żołądka;
-zapalenie zatok;
-ostre i chroniczne zapalenie ucha;
-jaskra;
-pourazowe krwiaki gałki ocznej;
-objawy wstrząśnienia i stłuczenia mózgu;
-choroba Parkinsona i Alzheimera;
-mózgowe porażenia dziecięce;
-zapalenie dziąseł i ślinianek;
-zapalenie miazgi zęba;
-ospa wietrzna i półpasiec;
-alergie skórne;
-łuszczyca;
-krwiaki podskórne;
-niektóre blizny;
-zapalenie skóry i tkanki podskórnej;
-zakrzepica pooperacyjna;
-zapalenie i policystyczne jajniki;
-bezpłodność;
-bolesne miesiączki;
-uciążliwe objawy menopauzy;
-zapalenia pochwy i macicy;
-cellulit;
-trądzik;
-przebarwienia;
-zabiegi pielęgnacyjne poprawiające elastyczność, jędrność i nawilżenie skóry.

„Nie” dla pijawek, czyli przeciwwskazania

Chociaż pijawki lekarskie są skuteczną metodą leczniczą w wielu chorobach, okazuje się, że nie każdy może je stosować.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka anemia, hemofilia, ciąża, nowotwór złośliwy oraz uczulenie na hirudozwiązki.

Często przeciwwskazaniami do hirudoterapii są ponadto zbyt niskie ciśnienie krwi, zaburzenia krzepliwości, alergie oraz miesiączka.

Stawianie pijawek lekarskich powinno odbywać się tylko i wyłącznie przy asyście doświadczonego hirudoterapeuty.

Ten, przed przeprowadzeniem zabiegu, musi przeprowadzić obszerny wywiad z pacjentem i przejrzeć jego ostatnie badania krwi.

Stosowania pijawek na tzw. własną rękę może przynieść skutki zupełnie odwrotne od tych zamierzonych…

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.

P.S. Informacje przedstawione w artykule nie są pisane przez lekarza. Mają charakter informacyjny i nie stanowią fachowej porady medycznej. Wszelkie rady, które są na mojej stronie, stosujesz wyłącznie na własną odpowiedzialność.