Smocza krew (hiszp. Sangre de drago) to żywica otrzymywana z kory amazońskiego drzewa Croton lechleri. Stosowana od stuleci przez społeczności tubylcze, współcześnie została uznana za lek botaniczny, ponieważ wykazuje silne właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Zarówno jej spożywanie, jak i stosowanie miejscowe jest skuteczne w przypadku leczenia wrzodów, ran, blizn, opryszczki i wielu innych dolegliwości. Smocza krew ma jednak też swój magiczny wymiar – odpiera złe moce i przynosi szczęście.

Smocza krew z pierwotnego drzewa

Smocza krew to lepka, czerwona żywica, którą pozyskuje się poprzez nacięcie szarej kory drzewa Sangre de drago.

smocza-krew.jpg
Drzewo, z którego pozyskuje się smoczą krew foto.123rf.com

Drzewo, które może osiągnąć nawet więcej niż 25 metrów wysokości, z liśćmi o sercowatym kształcie i zielonkawobiałymi kwiatami, można znaleźć w górnej Amazonii, Peru, Ekwadorze i Brazylii na wysokości między 1200 a 3000 m n.p.m. w środku górskich lasów deszczowych.

Sangre de drago należy do gatunku tzw. „drzew pierwotnych” lub „drzew pionierów”, ponieważ zawsze jako pierwsze odradza się po zniszczeniu lasów deszczowych w Amazonii.

Peruwiańskie remedium

Chociaż ludność zamieszkująca lasy deszczowe Ameryki Południowej wykorzystuje smoczą krew już od wielu stuleci, to pierwsze zapiski na temat jej właściwości pochodzą z XVII wieku i zostały uwiecznione przez hiszpańskiego jezuitę, kronikarza i naukowca – Bernabé Cobo.

Kronikarz pisał o tym, jak rdzenne plemiona Meksyku, Peru i Ekwadoru używały smoczej krwi na krwawiące rany, przyspieszając w ten sposób ich gojenie oraz zamykając i chroniąc uszkodzenia przed możliwą infekcją, ponieważ żywica szybko wysycha i tworzy na skórze barierę ochronną.

W peruwiańskim ziołolecznictwie do dziś zaleca się stosowanie smoczej krwi w przypadku krwotoków, jako środek antyseptyczny i do miejscowego nawilżenia pochwy oraz w celu leczenia różnych otarć i ran.

smocza-krew.jpg
Smocza krew foto.123rf.com

Jest również polecana na wrzody jamy ustnej, gardła, jelit i żołądka, jako środek przeciwwirusowy w infekcjach żołądka i górnych dróg oddechowych, wewnętrznie i zewnętrznie w przypadku nowotworów i miejscowo w przypadku podrażnień skóry i ukąszeń owadów.

W brazylijskiej medycynie naturalnej krwista żywica jest stosowana głównie w przypadku leczenia ran, krwotoków, biegunki i owrzodzeń jamy ustnej oraz jako ogólny tonik wzmacniający odporność organizmu.

Kilka wieków później niezwykłe właściwości smoczej krwi zostały naukowo potwierdzone, a ona sama została uznana za lek botaniczny i zatwierdzona przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków FDA.

Naturalna apteka

Liczne analizy laboratoryjne przeprowadzane w kierunku ustalenia składu smoczej krwi wykazały, że jest ona mieszaniną ponad czterdziestu dobroczynnych dla organizmu substancji.

W jej składzie przeważają alkaloidy np. przeciwzapalna taspina oraz regenerująca wewnętrzne i zewnętrzne narządy organizmu – dimetylocedruzyna.

Smocza krew to także silnie działające antyoksydanty – polifenole oraz proantocyjanidyny, retinol oraz flawolany (np. gallokatechina, katechina) proantocyjanidyny, olejek eteryczny, fenole i ich pochodne, steroidy, nienasycone kwasy tłuszczowe, diterpenoidy, taniny, kwas benzoesowy, liczne pigmenty i wanilina.

Aktywność uzdrawiania

Wśród najpowszechniej dziś wykorzystywanych właściwości smoczej krwi wymienia się:

  • przyspieszanie gojenia się ran i owrzodzeń;
  • leczenie różnego rodzaju chorób skórnych, w tym grzybic;
  • łagodzenie zmian trądzikowych;
  • leczenie zakażeń górnych dróg oddechowych;
  • właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne o szerokim spektrum działania;
  • leczenie stanu zapalnego jamy ustnej, żołądka, wrzodów, refluksu, nadkwasoty, biegunki;
  • działanie antywirusowe i antybakteryjne (skuteczna w przypadku wirusa opryszczki, wirusa zapalenia wątroby, grypy oraz Helicobacter Pylori);
  • łagodzenie świądu i obrzęku w przypadku ukąszeń owadów;
  • ochrona przed powstawaniem wolnych rodników;
  • odmłodzenie skóry;
  • odbudowanie odporności organizmu (zwłaszcza po kuracjach na raka).

Zalecane stosowanie

Smoczą krew można spożywać doustnie – rozcieńczać krople w niewielkiej ilości wody lub zewnętrznie, pamiętając o sile działania jej składników.

Działanie smoczej krwi jest tak silne, że wystarczy jedna lub dwie krople do szklanki wody, aby rozpocząć leczenie.

Zwykle jednak zaleca się rozpuszczenie 10 kropli smoczej krwi w 50 ml wody o temperaturze pokojowej i wypicie takiej mieszanki raz dziennie na czczo, najlepiej na 2-3 godziny przed pierwszym posiłkiem.

smocza-krew.jpg
Smocza krew foto.123rf.com

Smocza krew występuje także w postaci proszku, który po rozpuszczeniu w płynnym miodzie można nanieść bezpośrednio na rany, aby przyspieszyć ich gojenie.

W takiej formie jest nawet skuteczna w usuwaniu śladów po trądziku, łagodzeniu bólu w przypadku oparzeń, zapalenia skóry, użądleń, ukąszeń i owrzodzeń skóry.

Smocza krew stosowana zewnętrznie pomaga również dezynfekować rany i zwalczać opryszczkę.

Często jest również składnikiem regenerujących i odbudowujących skórę kosmetyków.

Głównymi przeciwwskazaniami do stosowania smoczej krwi są wiek poniżej 12 lat, ciąża i karmienie piersią oraz niewydolność nerek i wątroby.

Smocza mistyka

Smocza krew występuje także w formie naturalnego kadzidła, które należy do jednych z najbardziej docenianych kadzideł na świecie.

Ma korzenny zapach, a jej mistyczne właściwości służą do odpierania zła, oczyszczania domu, wzmacniania intencji, uwalniania od negatywnej energii, odprowadzania zagubionych dusz i nieproszonych bytów.

Smocza krew to również jedno z najlepszych kadzideł ochrony, mocy, miłości i szczęścia.

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.

P.S. Informacje przedstawione w artykule nie są pisane przez lekarza. Nie są one fachową opinią, ani poradą medyczną. Nie mogą zastąpić opinii i wiedzy pracownika służby zdrowia, np. lekarza. Wszelkie rady, które są na mojej stronie stosujesz wyłącznie na własną odpowiedzialność.