Stokrotka pospolita (łac. Bellis perennis) to powszechne rosnąca roślina, która występuje na terenie całej Polski. Jest to roślina ozdobna, uprawiana głównie ze względu na duże kwiaty. Te odmiany uprawne mają kolor najczęściej biały, ale też całą paletę odcieni czerwonego koloru. Każdy ją zna, ale i tak mało osób wie, że ma wiele cennych właściwości zdrowotnych.

Stokrotka i jej symbolika

Stokrotka, ta niepozorna roślinka, wspominana była już przez świętą Hildegardę z Bingen, która opisywała ją jako roślinę idealną do oczyszczania krwi.

W mitologii germańskiej przedstawiano ją jako symbol płodności oraz nowego początku.

stokrotka-pospolita.jpg
Stokrotka pospolita foto.depositphotos.com

Natomiast w średniowieczu przypisywano jej atrybut boskości, a nawet poświęcano ją Matce Boskiej.

Miała również symbolizować wiosnę.

Związki czynne zawarte w stokrotce

Roślina ta jest w całości jadalna i ma charakterystyczny miętowy smak.

Surowcem zielarskim stokrotki są kwiaty, liście i korzenie.

W kwiatach znajdują się substancje gorzkie, garbniki, kwasy organiczne, śluz, olejki eteryczne, saponiny triterpenowe, flawonoidy, kwasy fenolowe oraz sole mineralne.

Saponiny triterpenowe izolowane są głównie z podziemnej części stokrotki pospolitej.

Natomiast z kwiatostanów izolowane są związki flawonoidowe, czyli apigeniny, kamferol i kwercetyna.

Główne składniki olejku eterycznego to monoterpeny oraz poliacetyleny.

Zastosowanie stokrotki w medycynie

Stokrotki stosowano już w średniowieczu do leczenia ran i stłuczeń.

Przy ich użyciu zwalczano zapalenia opłucnej i płuc.

W medycynie ludowej kwiatki stokrotki stosowane są przy krwawieniach z płuc i pęcherza moczowego, a także jako środek przeciwgorączkowy i ogólnie wzmacniający.

Można go również stosować przy złej przemianie materii i przy nieregularności miesiączki.

Jest też dobrym środkiem moczopędnym przy kamicy nerkowej i pęcherzowej, ale też jako środek przeczyszczający.

Napar z ziela stokrotki jest dobry na obniżenie ciśnienia krwi, a także przeciwdziała miażdżycy i polecany jest dla osób starszych.

stokrotka-pospolita.jpg
Napar ze stokrotki foto.depositphotos.com

Można rozdrobnić świeże liście stokrotki i przykładać je na drobne zranienia, a to przyspieszy ich gojenie się.

Niektórzy znają stokrotki z tego, że są dobre na siniaki, ponieważ przyspieszają wchłanianie krwawych wybroczyn.

Do przemywania oczu przy drobnych stanach zapalnych można przygotować napar ze stokrotek, a następnie go ochłodzić.

Kwiaty stokrotki idealnie nadają się do kąpieli i okładów jako środek przeciwzapalny, ale też pomaga na źle gojące się rany, krwawe wybroczyny, owrzodzenia oraz wykwity skórne.

Całą świeżą stokrotkę można używać w homeopatii do zrobienia nalewek, które można stosować w leczeniu stłuczeń i obrzęków, spowodowane urazami, ale też przy chronicznych schorzeniach skóry, np. czyraki.

Roślina ta jest bardzo dobra na uszkodzenia głębiej położonych tkanek, przyspiesza proces gojenia, ale także hamuje i zapobiega infekcjom.

Poza tym likwiduje bóle w miejscu zranienia, a także łagodzi bóle po przecięciu nerwów.

Stokrotki sprawdzają się przy skąpomoczu, ale też przyspieszają metabolizm i szybsze usuwanie z organizmu wszystkich szkodliwych produktów, które powstały w trakcie procesów przemian materii.

Pomaga w nieżycie żołądka lub jelit i zwiększa łaknienie.

Do tego wspomaga pracę wątroby i całego układu trawiennego.

Stokrotki można również zastosować przy dolegliwościach żołądkowych, po wypiciu mroźnego napoju albo zjedzeniu lodów w momencie, gdy organizm był bardzo przegrzany.

Zastosowanie stokrotek w kosmetyce

Stokrotki mają właściwości ściągające, bakteriobójcze i przyspieszające gojenie.

Napar ze stokrotki można dodać do kąpieli, a podziała wzmacniająco na skórę oraz zlikwiduje obrzęki.

stokrotka-pospolita.jpg
foto.depositphotos.com

Stosowna w postaci maseczek pomaga na trądzik, siniaki i egzemę.

Przepisy na produkty ze stokrotek

Napar ze stokrotki pospolitej

Do jego przygotowania potrzeba 2 łyżki kwiatów lub ziela stokrotek, które zalewa się 1 szklanką wrzątku.

Parzy się je pod przykryciem przez 20 minut, a następnie trzeba je przecedzić.

Tak przygotowany napar należy pić 3 – 4 razy dziennie po 150 – 200 ml, a wpływa on na ciśnienie krwi, działa moczopędnie, reguluje przeminę materii, działa odtruwająco, a do tego może regulować cykl miesiączkowy oraz wypróżnienia.

Kąpiel z dodatkiem stokrotki pospolitej

20 g stokrotki pospolitej trzeba wymieszać z babką lancetowatą, szałwią, krwawnikiem i kwiatami nagietka, wszystko po 20 g, a także z około 2 litrami wody.

Następnie całość podgrzewa się pod przykryciem na małym ogniu przez 2 minuty.

Później trzeba go przecedzić i przelać do wanny napełnionej wodą o temperaturze do 38 stopni Celsjusza.

Kąpiel z dodatkiem tak przygotowanego odwaru nie powinna trwać dłużej niż 20 minut.

Zioła regulujące przemianę materii

Należy razem wymieszać 50 g kwiatów stokrotki i kwiatów tarniny oraz po 25 g morszczynu, naowocni fasoli, korzenia mniszka, ziela piołunu, ziela skrzypu i kwiatów rumianku.

Do termosu trzeba wsypać 1,5 łyżki ziół i zalać 2 szklankami wrzącej wody.

Następnie trzeba go zamknąć i zostawić na 1 godzinę.

Takie zioła pije się porcjami w ciągu dnia po jedzeniu w otyłości, zaparciach atonicznych oraz przewlekłym nieżycie jelit.

Syrop stokrotkowy

Do sporządzenia syropu potrzebne jest 0,5 kg stokrotek, 2 cytryny, 0,5 kg cukru oraz 3 szklanki wrzącej wody.

Oczyszczone kwiaty stokrotki zalewa się 3 szklankami wrzątku, następnie dodaje cytrynę pokrojoną w plastry i odstawia na 24 godziny.

Tak przyrządzoną miksturę należy odcedzić od kwiatów oraz dodać cukier i wymieszać.

Czas gotowania zależy od tego, jak bardzo gęsty chce się uzyskać syrop.

Gotowy syrop przelewa się do wyparzonych słoiczków.

Macerat stokrotkowy

Garść stokrotek zalewa się wybranym olejem, np. oliwą z oliwek, olejem słonecznikowym albo winogronowym i odstawia w słoneczne miejsce na 6 tygodni.

Dzięki temu składniki aktywne ze stokrotki przejdą do oleju.

Olej stokrotkowy można, np. bezpośrednio rozprowadzać na stłuczenia.

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką oznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.

P.S. Informacje przedstawione w artykule nie są pisane przez lekarza. Nie są one fachową opinią, ani poradą medyczną. Nie mogą zastąpić opinii i wiedzy pracownika służby zdrowia, np. lekarza. Wszelkie rady, które są na mojej stronie stosujesz wyłącznie na własną odpowiedzialność.