Czy da się zdestabilizować państwo? Czym tak w ogóle jest dywersja i dlaczego jest to tak ważne pojęcie? Poza tym wart również zwrócić uwagę na to, czym jest przewrót ideologiczny, który składa się z czterech, następujących po sobie, etapów. 

Dywersja i przewrót ideologiczny

Dywersja przeważnie jest wyjaśniana, jako działanie, które a na celu zniszczenie nie tylko rządów, ale również religii, ustroju oraz gospodarki jakiegoś wrogiego państwa.

Przez wiele osób dywersja jest kojarzona z szantażem oraz szpiegostwem, które polega, np. na wysadzaniu mostów albo na podkładaniu bomb.

Patrząc na sowiecką terminologię, to dywersja oznacza odwracanie uwagi od wrogiej działalności, która została podjęta w celu zniszczenia wrogiego kraju ludności albo wrogiego terytorium.

Jeśli chodzi o przewrót ideologiczny, to jest ono działaniem jawnym i legalnym, które każdy, jeżeli tylko będzie chciał, może zobaczyć na swoje własne oczy.

Warto zwrócić uwagę, że jest to działanie zgodne z prawem oraz z systemem prawnym cywilizacji zachodniej.

Aby przewrót ideologiczny mógł się powieść, musi się odbywać w dwóch kierunkach. Jeśli chcemy, aby przetrwały kultura, ideologia, tradycja i wartości, to nie da się zachwiać Japonią ani nie da się obalić Rosji.

Okazuje się, że jej grancie są zamknięte, a media są cenzurowane przez władzę, a społeczeństwo jest pod kontrolą nie tylko KGB, ale też Policji.

Nic tutaj nie pomoże, nawet wydawanie magazynów „Time” oraz „Ameryka” przed Ambasadę Amerykańską w Moskwie.

Nie da się jej obalić, ponieważ pisma te nigdy nie trafiają do obywateli tego kraju, ponieważ cały nakład jest od razu wykupywany i trafia do kosza.

Aby przewrót ideologiczny doszedł do skutku, to zarówno inicjator, jak i agresor albo dywersant musi otrzymać odpowiedź zwrotną, która będzie pochodziła od celu swojego ataku, ponieważ ruch ten musi się odbywać w obu kierunkach.

Taki wymóg spełniają Stany Zjednoczone, a brak jest takiej odpowiedzi w przypadku Rosji.

Geneza przewrotu ideologicznego

Sięgając do genezy przewrotu ideologicznego, trzeba się cofnąć o 2500 lat.

Osobą, która sformułowała strategię małych kroków, był chiński filozof Sun-Tzu.

Był on między innymi doradcą na kilku dworach cesarskich w starożytnych Chinach.

Twierdził, że najbardziej szkodliwym i niebezpiecznym instrumentem polityki państwa jest właśnie wojna militarna.

Dlatego sukcesu politycznego państwa nie da się osiągnąć na polu bitwy.

Takim ważnym osiągnięciem polityki jest zwycięstwo nad wrogiem właśnie bez prowadzenia jakiejkolwiek walki zbrojnej.

Aby tego można było dokonać, trzeba zniszczyć system wartości, na których zbudowano kraj naszego wroga.

Trzeba to robić do momentu, aż wróg zmieni swoje postrzeganie rzeczywistości, aby w nas nie rozpoznał zagrożenia, ale też zaakceptował nasz system wartości, a także cywilizację i ambicje, jako swoje własne.

Tym właśnie jest przewrót ideologiczny.

Jak zdestabilizować państwo?

Czym zatem jest przewrót ideologiczny?

Składa się on z czterech etapów, które następują po sobie.

Pierwszy etap to proces demoralizacji – ten etap powinien trwać od 15 do 20 lat, aby można było dokonać demoralizacji społeczeństwa „A”.

Tyle lat, gdyż właśnie tyle wystarczy, aby wyuczyć jedno pokolenie studentów czy też dzieci, aby można było ukształtować ich światopogląd i osobowość.

To wszystko odbywa się poprzez wywieranie wpływu za pomocą infiltracji, propagandy, kontaktu bezpośredniego oraz wielu innych działań.

Jest religia, edukacja, sfera życia społecznego, struktura władzy, sfera pracownicza oraz prawo i porządek publiczny – to są obszary poddawane dywersji ideologicznej.

Kolejny etap to destabilizacja – chodzi o zdestabilizowanie wszelkich relacji oraz różnych pożytecznych instytucji i organizacji we wrogim kraju. Jak to zrobić?

Wystarczy, aby pozwolili to zrobić sami dla siebie.

Tutaj obszar oddziaływania zawęża się do gospodarki, stosunków pracy oraz prawa i porządku publicznego, a do tego wojsko oraz media, ale w innym kontekście.

W fazie destabilizacji porozumienie trudno jest osiągnąć nawet w rodzinie. Warto zaznaczyć, że proces destabilizacji przeważnie prowadzi bezpośrednio do procesu kryzysowego.

Później jest kryzys oraz normalizacja – termin ten narodził się w 1968 roku w Czechosłowacji.

Nie są tu potrzebne żadne rewolucje ani radykalizm.

Normalizacja jest odwrotnością destabilizacji, bo jest to stabilizacja kraju narzucona siłą.

Na etapie normalizacji proces ten mogą odwrócić tylko siły zbrojne.

Ponadto ważne znaczenie ma wprowadzenie prawa, które powstrzyma przed kształtowaniem opinii publicznej w kierunku, który idzie w stronę konsumpcjonizmu.

WSPARCIE NIEZALEŻNYCH PORTALI

*Niebieską czcionką zaznaczono odnośniki np. do badań, tekstów źródłowych lub artykułów powiązanych tematycznie.